Silent Hill: Apokalipsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Silent Hill: Apokalipsa
Silent Hill: Revelation 3D
Gatunek horror
Rok produkcji 2011
Data premiery 26 października 2012 (USA)
Polska 2 listopada 2012
Kraj produkcji  Kanada,  Francja
Język angielski
Czas trwania 94 min
Reżyseria Michael J. Bassett
Scenariusz Michael J. Bassett
Główne role Adelaide Clemens
Kit Harington
Radha Mitchell
Sean Bean
Muzyka Akira Yamaoka, Jeff Danna
Zdjęcia Dan Laustsen, Maxime Alexandre
Scenografia Alicia Keywan
Kostiumy Anthony A. Ianni
Montaż Michele Conroy
Produkcja Don Carmody
Samuel Hadida
Wytwórnia Davis-Films
Dystrybucja Forum Film Poland
Budżet 28000000$
Poprzednik Silent Hill

Silent Hill: Apokalipsa (oryg. Silent Hill: Revelation 3D) – horror 3D w reżyserii Michaela J. Bassetta, który napisał również do filmu scenariusz. Film jest sequelem pierwszego filmowego Silent Hill (który opierał się na fabule części pierwszej gry „Silent Hill”) i bazuje na trzeciej części gry z tej serii[1]. Apokalipsa opowiada historię nastolatki Heather, która w dniu swoich 18-tych urodzin odkrywa, że jej tożsamość jest fałszywa, a swoją prawdziwą przeszłość odkryje w mieście Silent Hill.

Premiera filmu odbyła się 26 października 2012 roku, a w Polsce kilka dni później - 2 listopada.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Ścieżka dźwiękowa[edytuj | edytuj kod]

Jeff Danna, kompozytor muzyki do obydwu części wyjawił, że Apokalipsa również zawierać będzie nowe utwory skomponowane przez Akira Yamaokę. Oryginalna ścieżka dźwiękowa składa się z 14 utworów skomponowanych wspólnie przez obu muzyków (z czego jeden utwór skomponowany jest przez tylko Dannę i trzy utwory skomponowane tylko przez Yamaokę). Mary Elizabeth McGlynn, wokalistka związana z serią od 2003 roku (od części trzeciej gry), wykonuje wokal w skomponowanej przez Yamaokę piosence. Oficjalnie soundtrack został wydany 30 października 2012 roku.

  1. „Silent Hill Revelation” – 2:29
  2. „Early Birthday Present” – 5:17
  3. „Armless/The Missionary Attacks” – 4:20
  4. „Vincent and Heather Open the Box” – 6:13
  5. „Born and Raised in Silent Hill” – 3:54
  6. „Heather in the Fog World” – 4:09 (Akira Yamaoka)
  7. „Alessa's Mother/No Ordinary Spider” – 5:39
  8. „Vincent Condemned” – 1:36 (Jeff Danna)
  9. „Master of the Order” – 5:11
  10. „Red Pyramid/The Nurses” – 3:58 (Akira Yamaoka)
  11. „The Carousel/Red Pyramid Battles the Missionary” – 7:43
  12. „Lost Souls” – 4:17
  13. „Rain of Brass Petals” (Three Voices Edit) (Akira Yamaoka feat. Interlace) – 5:02 (utwór pojawił się wcześniej na soundtracku do Silent Hill 3)
  14. „Silent Scream” (Akira Yamaoka feat. Mary Elizabeth McGlynn) – 5:36

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Gdy Heather broni się przed Douglasem, bierze do rąk rurę. Rura to jedna z pierwszych broni jakie znajdują bohaterowie Silent Hill i Silent Hill 3, na podstawie których bazują filmy.
  • W filmie występuje postać Vincetha Coopera, którego imię nawiązuje do Vincentha Smitha z gry Silent Hill 3. Nie ma on jednak nic wspólnego z tą postacią i jego rola w filmie sprawia, że bardziej przypomina on Stanleya Colemana, postać z tej samej części gry. Stanley Coleman nigdy nie kontaktuje się z Heather bezpośrednio i jest postacią epizodyczną w grze.
  • Podczas podróży samochodem, Heather przegląda dziennik ojca. Znajduje w nim rysunek potwora, którym jest Mumbler - potwór z Silent Hill.
  • Heather z Vincentem zatrzymują się w hotelu Jack's Inn, w pokoju nr. 106. Dokładnie w tym samym hotelu i pokoju udała się Heather po przyjeździe do Silent Hill w Silent Hill 3, jednakże nie z Vincentem, tylko z detektywem Douglasem.
  • Scena z potworem Manekinem jest luźnym nawiązaniem do sceny z krwawiącym manekinem w Silent Hill 3.
  • Heather odnajduje Leonarda w pokoju S12. W Silent Hill 3 w pokoju S12 Leonard po raz pierwszy telefonicznie skontaktował się z Heather.
  • W zakończeniu filmu znajdują się dwa nawiązania do dwóch gier z cyklu. Pierwsze to pojawienie się Travisa Grady'ego - bohatera Silent Hill: Origins, który wywozi bohaterów z dala od Silent Hill. Po odjechaniu bohaterów z naprzeciwka nadjeżdża konwój samochodów policyjnych w tym autobusu policyjnego, co nawiązuje do Silent Hill: Downpour.

Odbiór filmu[edytuj | edytuj kod]

Ogólne recenzje filmu są bardzo słabe. Ocena filmu na Rotten Tomatoes wynosi zaledwie 5%[2], na Metacritic 14/100[3], a portal IGN ocenił film na 4.5/10[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]