Sit ostrokwiatowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sit ostrokwiatowy
Ilustracja
Sit ostrokwiatowy
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd liliopodobne (≡ jednoliścienne)
Rząd wiechlinowce
Rodzina sitowate
Rodzaj sit
Gatunek sit ostrokwiatowy
Nazwa systematyczna
Juncus acutiflorus Ehrh. ex Hoffm.
Beitr. Naturk. (Ehrhart) vi. 82 (1791), nomen; Hoffm. Deutschl. Fl. 125 (1791), descr.

Sit ostrokwiatowy (Juncus acutiflorus Ehrh. ex Hoffm.) – gatunek rośliny z rośliny sitowatych. Jako gatunek rodzimy występuje w Europie, północno-zachodniej Afryce i południowo-zachodniej Azji[3]. W Polsce gatunek rzadko spotykany w zachodniej i północnej części kraju.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiatostan
Pokrój
Pęd
Łodygi długości 0,3-1 m wyrastają z czołgającego się kłącza. Łodygi ulistnione na całej długości, kolankowate.
Liście
Szydlaste, o blaszkach obłych, nieco spłaszczonych, zwykle sierpowato wygiętych i przegradzanych (przegrody dobrze widoczne w stanie suchym).
Kwiatostan
Luźna, wierzchotkowata rozrzutka, licznogłówkowa. W drobnych główkach skupionych jest po kilka-kilkanaście kwiatów. Podsadka krótka.
Kwiat
Okwiat brunatny, długości 3-3,5 mm. Listki okwiatu krótsze od torebki, ostre, nierówne – wewnętrzne dłuższe, ościste i odgięte. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Owoc
Torebka jajowata, błyszcząca, czerwonobrunatna, stopniowo się zwęża w długi dzióbek, dłuższa od listków okwiatu.
Nasiona
Drobne (do 0,5 mm długości), przejrzyście czerwonobrunatne.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek występuje na torfowiskach niskich, na wilgotnych łąkach. Gatunek charakterystyczny łąk kaczeńcowych ze związku Calthion i zespołu Juncetum acutiflori[4].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Gatunek zróżnicowany na dwa podgatunki[3]:

  • Juncus acutiflorus subsp. acutiflorus - występuje w całym zasięgu gatunku
  • Juncus acutiflorus subsp. rugosus (Steud.) Cout. - rośnie w Portugalii i Hiszpanii

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006, 2016)[5][6] w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia VU).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-11-01] (ang.).
  3. a b Juncus acutiflorus na eMonocot [dostęp 2013-12-03].
  4. Władysław Matuszkiewicz, Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001, ISBN 83-01-13520-4, OCLC 749271059.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. W. Szafer, S. Kulczyński, B. Pawłowski: Rośliny Polskie. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.
  2. Marian Nowiński: Chwasty łąk i pastwisk. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1966.