Marian Nowiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy botanika. Zobacz też: Marian Nowiński – malarz i grafik.
Marian Nowiński
Herb
Herb Nowina
Rodzina Nowińscy
Data i miejsce urodzenia 11 listopada 1897
Leżajsk
Data i miejsce śmierci 24 lipca 1977
Poznań
Ojciec Bronisław Nowiński
Matka Zofia Dolińska
Żona

Zofia Surzycka

Marian Nowiński (ur. 11 lutego 1897 w Leżajsku, zm. 24 lipca 1977 w Poznaniu) – polski szlachcic, botanik, rolnik, leśnik.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

Syn Bronisława i Zofii z Dolińskich. Ukończył szkołę powszechną w Leżajsku i gimnazjum w Rzeszowie, potem w latach 1915-1921 kształcił się na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie w 1919 objął stanowisko asystenta prof. dr. Kazimierza Roupperta, a w 1921 roku uzyskał doktorat z Filozofii (z problematyki przyrodniczej). W 1921 wsparł ratowanie Zamku Królewskiego na Wawelu. W latach 1921–1944 kierownik gospodarstwa rolniczo-leśnego (rodzinnego majątku - folwarku) w Tryńczy. Współpracował z prof. dr. Władysławem Szaferem. Działał czynnie w Polskim Towarzystwie Botanicznym, Polskim Towarzystwie Przyrodników im. Mikołaja Kopernika, Polskim Towarzystwie Ogrodniczym, należał do Komisji Fizjograficznej Polskiej Akademii Umiejętności, Societe Linneenne w Lyonie, Bureau International de la Protection de Nature w Brukseli. Aktywny społecznik i działacz społecznych organizacji: Kółko Rolnicze, Spółdzielnia Mleczarska, Kasa Stefczyka; zasiadał także we władzach: Składnicy Kółek Rolniczych w Przeworsku, Spółdzielczym Banku Rolniczym w Jarosławiu, Małopolskim Związku Mleczarskim w Krakowie[1].

W 1944 roku opuścił Tryniecki majątek i osiedlił się na ziemiach odzyskanych. Pracował w Wojewódzkim Urzędzie Ziemskim dla Dolnego Śląska z siedzibą w Cieplicach Śląskich i w Zarządzie Okręgowym Państwowych Nieruchomości Ziemskich w Jeleniej Górze, a w 1947 wyjechał do Poznania, by objąć posadę w Centralnym Zarządzie PNZW. latach 1950–60 pracownik naukowy Państwowego Instytutu Naukowego Leczniczych Surowców Roślinnych w Poznaniu. Redagował kwartalnik naukowy „Biuletyn Instytutu Roślin Leczniczych”. Od 1960 w WSR w Poznaniu. Jego naukowy dorobek obejmuje 73 pozycje (w tym 10 podręczników), ogółem zaś bibliografia prac docenta składa się ze 137 publikacji. Prace z ekologii, fitosocjologii (zwłaszcza chwastów łąkowych) oraz ochrony przyrody; Chwasty łąk i pastwisk (1950, wyd. 3 1970), Dzieje upraw i roślin uprawnych (1957, wyd. 2 1970), Dzieje upraw i roślin leczniczych (1980)[2]. Wypromował ponadto 7 doktorów[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Biuletyn Informacyjny Gminy Tryńcza. Echa znad Sanu i Wisłoka Upamiętniony na Wawelu (Biografia Mariana Nowińskiego)
  2. Encyklopedia PWN. Marian Nowiński