Spadek napięcia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy zjawiska fizycznego. Zobacz też: Spadek napięcia w elektroenergetyce.
Spadki potencjałów na dwóch opornikach o takiej samej długości i różnych opornościach właściwych

Spadek napięcia – w elektryczności zmniejszenie napięcia, czyli różnicy potencjału elektrycznego między dwoma punktami obwodu, w którym płynie prąd elektryczny. Wielkość napięcia na przewodniku wynika wprost z definicji oporu,

gdzie I oznacza natężenie prądu płynącego przez przewodnik, a R to opór przewodnika.

W jednorodnym przewodniku zależność oporu przewodnika od jego długości l jest liniowa, dzięki temu spadek potencjału również ma charakter liniowy:

gdzie ρ to opór właściwy przewodnika, a S to pole powierzchni przekroju poprzecznego przewodnika. Własność ta jest wykorzystywana do konstrukcji dzielników napięcia o płynnej regulacji.

W obwodach prądu zmiennego napięcie jest zmienne w czasie, ponieważ zmienia się natężenie prądu. W tym przypadku wygodniej określać napięcie skuteczne, które podlega tym samym regułom, co napięcie w obwodzie prądu stałego.

Napięcie może ulegać zmianie również w przypadku stałego natężenia prądu, gdy opór elementu zmienia się w czasie, np. na skutek wzrostu temperatury (zob. termistor).