Przejdź do zawartości

Maszynista (kolej): Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja nieprzejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
dodano zdjęcie pomocnika maszynisty
Qbens (dyskusja | edycje)
Dodałem trochę ze strony psychicznej. Wypadki bardzo obciążają psychicznie kolejarzy
Znaczniki: Wycofane Z urządzenia mobilnego Z wersji mobilnej (przeglądarkowej)
Linia 10: Linia 10:
Maszynista pracujący w [[lokomotywa elektryczna|lokomotywie elektrycznej]] lub [[lokomotywa spalinowa|spalinowej]] w określonych sytuacjach ma przydzielanego do pomocy dodatkowego pracownika, tzn. pomocnika maszynisty; zaś maszynista [[lokomotywa parowa|parowozu]] dodatkowo oprócz pomocnika maszynisty [[palacz]]a.
Maszynista pracujący w [[lokomotywa elektryczna|lokomotywie elektrycznej]] lub [[lokomotywa spalinowa|spalinowej]] w określonych sytuacjach ma przydzielanego do pomocy dodatkowego pracownika, tzn. pomocnika maszynisty; zaś maszynista [[lokomotywa parowa|parowozu]] dodatkowo oprócz pomocnika maszynisty [[palacz]]a.


Z medycznego punktu widzenia praca na stanowisku maszynisty pojazdów trakcyjnych jest odpowiedzialna, nerwowa, wymagająca stałej sprawności psychofizycznej pracownika. Maszyniści zatrudnieni na PKP pracują w systemie pracy turnusowej, prowadząc nieregularny tryb życia i odżywiania. Praca maszynisty odbywa się w warunkach narażenia na długotrwałe działanie ciepła lub zimna oraz działanie czynników uciążliwych dla zdrowia, jak hałas (w granicach normy), wstrząsy, spaliny oleju napędowego, działanie pola elektromagnetycznego. Występuje również możliwość nagłego doznania urazu mechanicznego lub termicznego. Praca na stanowisku maszynisty (zarówno pojazdów trakcji spalinowej, jak i elektrycznej) zaliczona jest do prac szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych.
Z punktu widzenia medycyny pracy, praca na stanowisku maszynisty pojazdów trakcyjnych jest odpowiedzialna, obciążająca psychicznie, wymagająca stałej sprawności psychofizycznej pracownika. Maszyniści zatrudnieni na PKP pracują w systemie pracy turnusowej, prowadząc nieregularny tryb życia i odżywiania. Praca maszynisty odbywa się w warunkach narażenia na długotrwałe działanie ciepła lub zimna oraz działanie czynników uciążliwych dla zdrowia, jak hałas (w granicach normy), wstrząsy, spaliny oleju napędowego, działanie pola elektromagnetycznego. Występuje również możliwość nagłego doznania urazu mechanicznego lub termicznego. Istotny jest również wpływ na psychikę pracownika incydentów (potrącenia zwierząt) i wypadków, zwłaszcza ze skutkiem śmiertelnym dla ludzi. Praca na stanowisku maszynisty (zarówno pojazdów trakcji spalinowej, jak i elektrycznej) zaliczona jest do prac szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych.


== Zobacz też ==
== Zobacz też ==

Wersja z 10:02, 19 cze 2024

Maszynista

Maszynista pojazdu trakcyjnego – osoba posiadająca odpowiednie kompetencje i uprawniona do prowadzenia pociągów[1], w tym lokomotyw, lokomotyw manewrowych, pociągów roboczych (budowlanych), kolejowych pojazdów specjalnych lub pociągów przeznaczonych do kolejowego przewozu pasażerów lub towarów[2]. Kobietę sprawującą tę funkcję można określać słowem maszynistka[3].

Maszynista pracuje w kabinie sterowniczej lokomotywy lub zespołu trakcyjnego, ewentualnie na specjalnym stanowisku w wagonie sterowniczym, skąd jest w stanie prowadzić pociąg.

Podczas pełnienia służby maszynista powinien nosić przydzielone mu przepisowe umundurowanie oraz starać się o czysty i schludny wygląd.

Palacz w czasie pracy lokomotywie parowej Ty-2

Do dodatkowych obowiązków maszynisty należy w określonych sytuacjach m.in. sprzęganie i rozprzęganie wagonów, usuwanie drobnych usterek pojazdów trakcyjnych, dawanie odpowiednich sygnałów przy użyciu znajdujących się na pojeździe trakcyjnym urządzeń, a także szkolenie praktyczne podległych pracowników.

Maszynista pracujący w lokomotywie elektrycznej lub spalinowej w określonych sytuacjach ma przydzielanego do pomocy dodatkowego pracownika, tzn. pomocnika maszynisty; zaś maszynista parowozu dodatkowo oprócz pomocnika maszynisty palacza.

Z punktu widzenia medycyny pracy, praca na stanowisku maszynisty pojazdów trakcyjnych jest odpowiedzialna, obciążająca psychicznie, wymagająca stałej sprawności psychofizycznej pracownika. Maszyniści zatrudnieni na PKP pracują w systemie pracy turnusowej, prowadząc nieregularny tryb życia i odżywiania. Praca maszynisty odbywa się w warunkach narażenia na długotrwałe działanie ciepła lub zimna oraz działanie czynników uciążliwych dla zdrowia, jak hałas (w granicach normy), wstrząsy, spaliny oleju napędowego, działanie pola elektromagnetycznego. Występuje również możliwość nagłego doznania urazu mechanicznego lub termicznego. Istotny jest również wpływ na psychikę pracownika incydentów (potrącenia zwierząt) i wypadków, zwłaszcza ze skutkiem śmiertelnym dla ludzi. Praca na stanowisku maszynisty (zarówno pojazdów trakcji spalinowej, jak i elektrycznej) zaliczona jest do prac szczególnie uciążliwych i niebezpiecznych.

Zobacz też

Przypisy

  1. DECYZJA KOMISJI z dnia 1 lutego 2008 r. dotycząca specyfikacji technicznej interoperacyjności podsystemu „Ruch kolejowy” transeuropejskiego systemu kolei dużych prędkości, o której mowa w art. 6 ust. 1 dyrektywy Rady 96/48/WE, i uchylająca decyzję Komisji 2002/734/WE z dnia 30 maja 2002 r. (2008/231/WE). Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej, s. 129.
  2. Wspólne stanowisko (WE) nr 21/2006 z dnia 14 września 2006 r. przyjęte przez Radę, działającą zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, w celu przyjęcia dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie przyznawania uprawnień maszynistom prowadzącym lokomotywy i pociągi w obrębie systemu kolejowego Wspólnoty. (CELEX: 52006AG0021).
  3. Hasło maszynistka w słowniku Doroszewskiego.

Bibliografia

  • Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2021 r. w sprawie pracowników zatrudnionych na stanowiskach bezpośrednio związanych z prowadzeniem i bezpieczeństwem ruchu kolejowego oraz prowadzeniem określonych rodzajów pojazdów kolejowych (Dz.U. z 2021 r. poz. 101)