Suwerenność ludu: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
link
Ab.awbot (dyskusja | edycje)
m drobne porządki, replaced: [[autorytaryzm (system sprawowania władzy) → [[Autorytaryzm (ustrój)
Linia 5: Linia 5:
Sposób sprawowania suwerenności przez lud jest przedmiotem sporu [[teoria polityki|teoretyków]] i [[filozofia polityczna|filozofów politycznych]]. Suwerenność ludu może być sprawowana bezpośrednio (różne formy [[demokracja bezpośrednia|demokracji bezpośredniej]]) lub pośrednio, poprzez reprezentację.
Sposób sprawowania suwerenności przez lud jest przedmiotem sporu [[teoria polityki|teoretyków]] i [[filozofia polityczna|filozofów politycznych]]. Suwerenność ludu może być sprawowana bezpośrednio (różne formy [[demokracja bezpośrednia|demokracji bezpośredniej]]) lub pośrednio, poprzez reprezentację.


Przyjęcie zasady suwerenności ludu niekoniecznie musi się też wiązać z demokratyzacją. Niektórzy filozofowie (np. [[Thomas Hobbes]]) wskazywali, że chociaż władza wywodzi się od ludu, to zawsze musi być sprawowana przez reprezentantów. Reprezentowane jednostki nie mają wpływu na politykę i poza skrajnymi przypadkami nie mogą się jej sprzeciwiać. Ta idea ''absolutnej reprezentacji'' mogła więc stanowić podstawę legitymizacji [[monarchia|monarchii]] czy [[autorytaryzm (system sprawowania władzy)|władzy autorytarnej]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Canovan| imię = Margaret| tytuł = Lud| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2008| strony = 129}}</ref>.
Przyjęcie zasady suwerenności ludu niekoniecznie musi się też wiązać z demokratyzacją. Niektórzy filozofowie (np. [[Thomas Hobbes]]) wskazywali, że chociaż władza wywodzi się od ludu, to zawsze musi być sprawowana przez reprezentantów. Reprezentowane jednostki nie mają wpływu na politykę i poza skrajnymi przypadkami nie mogą się jej sprzeciwiać. Ta idea ''absolutnej reprezentacji'' mogła więc stanowić podstawę legitymizacji [[monarchia|monarchii]] czy [[Autorytaryzm (ustrój)|władzy autorytarnej]]<ref>{{cytuj książkę |nazwisko = Canovan| imię = Margaret| tytuł = Lud| wydawca = Sic!| miejsce = Warszawa| rok = 2008| strony = 129}}</ref>.


W doktrynach demokratycznych wymaga się, aby suwerenność ludu była sprawowana bądź bezpośrednio, bądź przez wybieranych okresowo reprezentantów.
W doktrynach demokratycznych wymaga się, aby suwerenność ludu była sprawowana bądź bezpośrednio, bądź przez wybieranych okresowo reprezentantów.

Wersja z 18:57, 23 paź 2011

Suwerenność ludu lub suwerenność narodu – doktryna, zgodnie z którą lud, rozumiany jako polityczna wspólnota obywateli, jest suwerenem w państwie i od niego wywodzi się władza i polityczna legitymizacja. Zasada suwerenności ludu jest jedną z podstawowych zasad demokratycznych konstytucji.

Doktryna suwerenności ludu ukształtowała się w opozycji do idei legitymistycznych wywodzących władzę od Boga (boskie prawo królów). Spór o uzasadnienie i pochodzenie władzy był jedną z zasadniczych osi europejskiej nowożytnej filozofii politycznej.

Sposób sprawowania suwerenności przez lud jest przedmiotem sporu teoretyków i filozofów politycznych. Suwerenność ludu może być sprawowana bezpośrednio (różne formy demokracji bezpośredniej) lub pośrednio, poprzez reprezentację.

Przyjęcie zasady suwerenności ludu niekoniecznie musi się też wiązać z demokratyzacją. Niektórzy filozofowie (np. Thomas Hobbes) wskazywali, że chociaż władza wywodzi się od ludu, to zawsze musi być sprawowana przez reprezentantów. Reprezentowane jednostki nie mają wpływu na politykę i poza skrajnymi przypadkami nie mogą się jej sprzeciwiać. Ta idea absolutnej reprezentacji mogła więc stanowić podstawę legitymizacji monarchii czy władzy autorytarnej[1].

W doktrynach demokratycznych wymaga się, aby suwerenność ludu była sprawowana bądź bezpośrednio, bądź przez wybieranych okresowo reprezentantów.

  1. Margaret Canovan: Lud. Warszawa: Sic!, 2008, s. 129.