Hieronim Kondratowicz: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja nieprzejrzana][wersja nieprzejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
Hunu (dyskusja | edycje)
Illustration
Hunu (dyskusja | edycje)
new position of the illustration
Linia 1: Linia 1:
[[Plik:Kondratowicz.jpeg|thumb|Hieronim Kondratowicz]]
[[Plik:Kondratowicz.jpeg|thumb|Hieronim Kondratowicz]]
[[File:Hieronim Kondratowicz, Jerzy Tereszczenko-Podberski, Jan, Tereszczenko-Podberski, Jadwiga Zofia Tereszczenko-Podberski (grób).JPG|thumb|left|170px|Grób inż. górnictwa Hieronima Kondratowicza, lotnika Jerzego Tereszczenko-Podberskiego, architekta Jana, Tereszczenko-Podberskiego i malarki Jadwigi Zofii Tereszczenko-Podberskiej na Starych Powązkach w Warszawie]]
[[File:Hieronim Kondratowicz, Jerzy Tereszczenko-Podberski, Jan, Tereszczenko-Podberski, Jadwiga Zofia Tereszczenko-Podberski (grób).JPG|thumb|right|170px|Grób inż. górnictwa Hieronima Kondratowicza, lotnika Jerzego Tereszczenko-Podberskiego, architekta Jana, Tereszczenko-Podberskiego i malarki Jadwigi Zofii Tereszczenko-Podberskiej na Starych Powązkach w Warszawie]]
'''Kondratowicz Hieronim''' (ur. [[1846]] w [[Sandomierz]]u, zm. [[1923]]) - [[inżynier]] [[górnictwo|górnictwa]]. W [[1863]] ukończył [[gimnazjum]] w [[Radom]]iu, a w [[1867]] [[Szkoła Główna Warszawska|Szkołę Główną]] w [[Warszawa|Warszawie]] uzyskując tytuł [[magister|magistra]] [[nauka|nauk]] przyrodniczych. Jeden z pierwszych [[nauczyciel]]i w dąbrowskiej Szkole Górniczej. Autor pierwszego w Polsce nowoczesnego podręcznika górnictwa pt. ''Górnictwo''. Jako [[inżynier]] [[górnictwo|górnictwa]], skłonił hutę Bankową i Towarzystwo Francusko-Włoskie do wybudowania dwóch nowych gmachów szkolnych. Jeden przy ul. Klubowej (dzisiejszej 3 Maja), drugi przy dzisiejszej ul. Augustynika. Inicjator budowy [[Resursa|Resursy]]. W 1923 r uzyskał jako pierwsza osoba doktorat honoris causa AGH w Krakowie<ref>{{cytuj stronę|url= http://www.agh.edu.pl/pl/uczelnia/o-uczelni/historia-i-tradycja/doktorzy-honoris-causa/nadane-przez-agh.html|tytuł=Doktoraty honoris causa nadane przez AGH|opublikowany=agh.edu.pl|data=|data dostępu=23 lutego 2011}}</ref>. Zmarł w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]] podczas Zjazdu Wychowanków Szkoły Górniczej. Pochowany na warszawskich [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|Powązkach]].
'''Kondratowicz Hieronim''' (ur. [[1846]] w [[Sandomierz]]u, zm. [[1923]]) - [[inżynier]] [[górnictwo|górnictwa]]. W [[1863]] ukończył [[gimnazjum]] w [[Radom]]iu, a w [[1867]] [[Szkoła Główna Warszawska|Szkołę Główną]] w [[Warszawa|Warszawie]] uzyskując tytuł [[magister|magistra]] [[nauka|nauk]] przyrodniczych. Jeden z pierwszych [[nauczyciel]]i w dąbrowskiej Szkole Górniczej. Autor pierwszego w Polsce nowoczesnego podręcznika górnictwa pt. ''Górnictwo''. Jako [[inżynier]] [[górnictwo|górnictwa]], skłonił hutę Bankową i Towarzystwo Francusko-Włoskie do wybudowania dwóch nowych gmachów szkolnych. Jeden przy ul. Klubowej (dzisiejszej 3 Maja), drugi przy dzisiejszej ul. Augustynika. Inicjator budowy [[Resursa|Resursy]]. W 1923 r uzyskał jako pierwsza osoba doktorat honoris causa AGH w Krakowie<ref>{{cytuj stronę|url= http://www.agh.edu.pl/pl/uczelnia/o-uczelni/historia-i-tradycja/doktorzy-honoris-causa/nadane-przez-agh.html|tytuł=Doktoraty honoris causa nadane przez AGH|opublikowany=agh.edu.pl|data=|data dostępu=23 lutego 2011}}</ref>. Zmarł w [[Dąbrowa Górnicza|Dąbrowie Górniczej]] podczas Zjazdu Wychowanków Szkoły Górniczej. Pochowany na warszawskich [[Cmentarz Powązkowski w Warszawie|Powązkach]].



Wersja z 14:45, 25 paź 2015

Hieronim Kondratowicz
Grób inż. górnictwa Hieronima Kondratowicza, lotnika Jerzego Tereszczenko-Podberskiego, architekta Jana, Tereszczenko-Podberskiego i malarki Jadwigi Zofii Tereszczenko-Podberskiej na Starych Powązkach w Warszawie

Kondratowicz Hieronim (ur. 1846 w Sandomierzu, zm. 1923) - inżynier górnictwa. W 1863 ukończył gimnazjum w Radomiu, a w 1867 Szkołę Główną w Warszawie uzyskując tytuł magistra nauk przyrodniczych. Jeden z pierwszych nauczycieli w dąbrowskiej Szkole Górniczej. Autor pierwszego w Polsce nowoczesnego podręcznika górnictwa pt. Górnictwo. Jako inżynier górnictwa, skłonił hutę Bankową i Towarzystwo Francusko-Włoskie do wybudowania dwóch nowych gmachów szkolnych. Jeden przy ul. Klubowej (dzisiejszej 3 Maja), drugi przy dzisiejszej ul. Augustynika. Inicjator budowy Resursy. W 1923 r uzyskał jako pierwsza osoba doktorat honoris causa AGH w Krakowie[1]. Zmarł w Dąbrowie Górniczej podczas Zjazdu Wychowanków Szkoły Górniczej. Pochowany na warszawskich Powązkach.

Linki zewnętrzne

  1. Doktoraty honoris causa nadane przez AGH. agh.edu.pl. [dostęp 23 lutego 2011].