Społeczeństwo zbieracko-myśliwskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Społeczeństwo zbieracko myśliwskie (społeczeństwo łowców - zbieraczy) – pierwotny typ społeczeństwa ludzkiego, który dominował na Ziemi do około 10 000 lat p.n.e., a następnie zdominowany został przez społeczeństwa rolnicze i przemysłowe. Obecnie szczątkowo występuje ono jeszcze na trudnych do kolonizacji obszarach dżungli w Ameryce Południowej, Afryce czy Nowej Gwinei.

Cechy charakterystyczne społeczeństw zbieracko myśliwskich[edytuj | edytuj kod]

  • koczownictwo - dane obszary zamieszkiwane są okresowo, aż do wyeksploatowania zasobów żywności
  • niewielka liczba osób w grupie koczowniczej (zazwyczaj kilkadziesiąt osób)
  • brak rozbudowanej struktury społecznej i znaczących nierówności w dostępie do dóbr
  • prymitywne technologie pozwalające na zdobywanie większej ilości żywności (np. technologie i techniki pozwalające polować na wieloryby).
  • silna zależność kultury od warunków klimatycznych i ekologicznych
  • podział pracy i wynikający z niego status społeczny zależny przede wszystkim od płci i wieku, zbieractwem zajmują się kobiety, myśliwymi są wyłącznie mężczyźni.

Społeczeństwa łowców zbieraczy były interesującym obiektem badawczym przede wszystkim dla antropologów, próbujących wyjaśnić zarówno współczesne treści kultury, jak i genezę współczesnych społeczeństw.