Sprzedaż konsumencka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sprzedaż konsumencka – sprzedaż dokonywana pomiędzy konsumentami (nieprofesjonalistami), a przedsiębiorcami (profesjonalistami); obejmując tzw. relacje business to consumer („b2c”).

Wcześniej pojęcie to zawierała ustawa o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej[1], która została uchylona ustawą o prawach konsumenta[2]. Od 25 grudnia 2014 sprzedaż konsumencka pozostaje wyłącznie pojęciem prawniczym (pojęciem używanym w nauce i praktyce prawa), nie będąc już pojęciem prawnym (pojęciem obecnym w obowiązujących aktach prawnych). Stosunki sprzedaży konsumenckiej normują w całości przepisy Kodeksu cywilnego o sprzedaży[3]. Przepisy ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej w zakresie niezgodności towaru konsumpcyjnego z umową stosuje się jeszcze do umów zawartych przed wejściem tej ustawy w życie – i w tym zakresie pojęcie sprzedaży konsumenckiej jest nadal pojęciem prawnym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 27 lipca 2002 r. o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2002 r. Nr 141, poz. 1176, ze zm.)
  2. Ustawa z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2017 r. poz. 683, ze zm.)
  3. Koszowski 2011 ↓.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]