Stan Pilecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stan Pilecki
Pełne imię i nazwisko Stanislaus Josef Pilecki
Data i miejsce urodzenia 4 lutego 1947
Augustdorf
Data i miejsce śmierci 20 grudnia 2017
Brisbane
Rugby union
Pozycja filar
Kariera seniorska
Lata Zespół Wyst. (Pkt)
1964–1986 West Brisbane Bulldogs[1] 221[2] (?)
1970–1984 Queensland[3] 122 (?)
Frenchville Pioneers RUFC
Queensland Country
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja Wyst. (Pkt)
1978–1983  Australia 18 (0)

Stan Pilecki (ur. 4 lutego 1947 w Augustdorfie, zm. 20 grudnia 2017 w Brisbane) – australijski rugbysta, grający na pozycji filara młyna w zespole Queensland oraz w kadrze narodowej. Jedyny w historii reprezentant Australii w rugby union polskiego pochodzenia. Członek jedynej australijskiej drużyny, która zdobyła Wielkiego Szlema po zwycięstwach nad czterema reprezentacjami z Wysp Brytyjskich.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Jego rodzice – Ignacy i Mirosława[4] – poznali się, gdy zostani wywiezieni przez Niemców na roboty przymusowe. Już po zakończeniu wojny, jeszcze w Niemczech, w obozie dla uchodźców w Augustdorfie urodził się Stanislaus Josef Pilecki. Pileccy nie zamierzali wracać do Polski planując osiedlić się w Kanadzie, jednak ostatecznie znaleźli się w Australii[5][6][7]. Przebywając początkowo w Nowej Południowej Walii rodzina przeniosła się następnie do Queensland.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Ze sportem związał się w wieku czternastu lat, namówiony przez nauczycieli do uprawiania rugby ze względu na posturę[6]. Ukończywszy katolicką szkołę Marist Rosalie, podjął treningi w klubie Wests, z którym pozostał związany przez większość kariery zaliczając 221 występów w pierwwzej drużynie[2][8][9]. Z Pileckim w składzie Wests w 1977 roku odnieśli pierwszy dla tego klubu triumf w mistrzostwach Queensland[9][10]. Od 1970 roku występował równocześnie w drużynie reprezentującej Queensland i jako pierwszy w historii zawodnik przekroczył barierę stu meczów rozegranych dla stanowego zespołu[4][11], swoje występy kończąc na 122 spotkaniu[12][2]. Gdy mieszkał w Rockhampton, grał dla Frenchville Pioneers RUFC[13][14] oraz Queensland Country, także przeciwko All Blacks[8][15].

W reprezentacji Australii zadebiutował w wieku 31 lat wygranym meczem z Walią, a rok później uczestniczył w zwycięskim spotkaniu przeciw Nowej Zelandii, który przyniósł zdobycie pierwszego od trzydziestu lat Bledisloe Cup[11][16][2].

Zagrał w dziewięciu meczach przeciw drużynom regionalnym podczas nieudanej próby zdobycia przez Wallabies Wielkiego Szlema w 1981 roku[5][17]. Trzy lata później znalazł się w kadrze, która jako jedyna w historii australijskiego rugby zdobyła Wielkiego Szlema – Pilecki zagrał w ośmiu spotkaniach, jednakże ponownie nie wystąpił w żadnym z czterech testmeczów[18][19][2].

Ostatni raz koszulkę Wallabies założył w kończącym to tournée meczu przeciwko Barbarians, w którym walnie przyczynił się do zdobycia jednego z przyłożeń[18][20]. Łącznie w australijskiej kadrze wystąpił w osiemnastu oficjalnych meczach międzynarodowych[21].

Po powrocie z Wysp Brytyjskich zakończył karierę, zarówno na poziomie reprezentacyjnym, prowincjonalnym, jak i w pierwszej drużynie swojego klubu, mając wówczas 37 lat[11]. Jednak jeszcze trzy lata występował w piątoligowym zespole Wests, a następnie zajął się trenowaniem młodzieży, a także zasiadał we władzach klubu[18][8][2].

Varia[edytuj | edytuj kod]

  • Pilecki był jedynym w historii reprezentantem Australii w rugby union polskiego pochodzenia[4][6].
  • Został wybrany do „drużyny stulecia” Reds[22][23] i na jego cześć została nazwana przyznawana od 1992 roku nagroda dla najlepszego zawodnika Queensland – medal Pileckiego[18][24].
  • W 1997 roku ukazała się jego biografia autorstwa Maxa HowellaStan the man: the many lives of Stan Pilecki (​ISBN 978-0-9583644-1-6​)[25].
  • Zgodnie z reprezentacyjną tradycją Pilecki wygłosił uroczystą mowę i wręczył meczowe koszulki australijskim zawodnikom, którzy w 25 rocznicę zdobycia Wielkiego Szlema bez powodzenia próbowali powtórzyć ten sukces[5][11].
  • Najstarszy z trojga rodzeństwa[2]. Dwukrotnie żonaty: pierwsza żona, Jadzia, zmarła w wieku 39 lat na atak astmy[4]; druga żona – Wanda[26]. Córka Clarissa, cierpiąca na mózgowe porażenie dziecięce[4].
  • W 2015 roku otrzymał Order Australii za zasługi dla rugby[27].
  • Zmarł po krótkiej chorobie w swoim domu w Jindalee w wieku siedemdziesięciu lat[28].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wests (ang.). redsrugby.com.au. [dostęp 2014-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-08)].
  2. a b c d e f g Stanislaw Pilecki (ang.). rugby.com.au. [dostęp 2014-12-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-08)].
  3. Special Achievements (ang.). westsbulldogsrugby.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-08)].
  4. a b c d e Hail Stan the Man (ang.). westernbulldogs.rugbynet.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-17)].
  5. a b c Grand squad leaves golden legacy (ang.). dailytelegraph.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-23)].
  6. a b c Sweet homecoming for Wallaby legend (ang.). rugby365.com. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-02-24)].
  7. Pilecki - historia polskiej gwiazdy rugby (pol.). sport.wp.pl. [dostęp 2014-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-06)].
  8. a b c Former Wallaby Stan Pilecki recalls his time in the green and gold (ang.). couriermail.com.au. [dostęp 2014-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-06)].
  9. a b Stan Pilecki a one-club man and that club is Wests, reports Love of the Game (ang.). couriermail.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-06-15)].
  10. The Hospital Cup (ang.). redsrugby.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-19)].
  11. a b c d Grand Slam Wallaby tourist to present jerseys before England Test (ang.). aru.rugby.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-15)].
  12. 100 Caps Club (ang.). redsrugby.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-03-25)].
  13. History of Frenchville Pioneers (ang.). fpru.rugbynet.com.au. [dostęp 2014-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-02-26)].
  14. Pioneers celebrate 40 years (ang.). themorningbulletin.com.au. [dostęp 2014-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-06)].
  15. RUGBY PLAYED IN QUEENSLAND COUNTRY 1882- CURRENT (ang.). redsrugby.com.au. [dostęp 2014-05-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-06)].
  16. Australia 12 – 6 New Zealand (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-06)].
  17. 1981/82 Wallabies were the Almost Greats (ang.). theroar.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-15)].
  18. a b c d Pile-driver Pilecki still doing his bit (ang.). theaustralian.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-09-13)].
  19. 1984 Grand Slam Wallabies to celebrate 20-year reunion at Tom Slack Dinner (ang.). my.rugby.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-07-29)].
  20. Ten favourite 1984 Grand Slam moments (ang.). theroar.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
  21. Stan Pilecki – ESPN Scrum Profile (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-04-24)].
  22. Team of the Century (ang.). redsrugby.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-29)].
  23. Queensland Rugby celebrate landmark anniversary (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-05-02)].
  24. Pilecki Medal Winners (ang.). redsrugby.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-01-29)].
  25. Stan the man : the many lives of Stan Pilecki (ang.). worldcat.org. [dostęp 2012-03-04].
  26. STAN STRANDED (ang.). smh.com.au. [dostęp 2012-03-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-24)].
  27. MEDAL (OAM) OF THE ORDER OF AUSTRALIA IN THE GENERAL DIVISION (ang.). gg.gov.au. [dostęp 2018-04-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-03)].
  28. Vale Stan Pilecki (ang.). redsrugby.com.au. [dostęp 2017-12-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-12-20)].