Stanisław Kośmiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Stanisław Kośmiński

Stanisław Lubicz Kośmiński (ur. 22 maja 1837 w Warszawie, zm. 14 września 1883 w Warszawie) – polski lekarz okulista, historyk medycyny.

Syn nauczyciela szkół rządowych Józefa i Franciszki z Kamieńskich. Uczęszczał do gimnazjum w Sandomierzu i Warszawie, ukończył je w 1856 nagrodzony złotym medalem. Ukończył wydział lekarski Uniwersytetu Moskiewskiego, następnie powrócił do Warszawy gdzie prowadził praktykę lekarską. W 1865 został docentem w klinice ocznej Szokalskiego w Warszawie. Bibliotekarz Warszawskiego Towarzystwa Lekarskiego (od 1872). Członek Wileńskiego Towarzystwa Lekarskiego. Żonaty z Lucyną z Gregorowiczów, dzieci nie miał.

Jego głównym dziełem był Słownik lekarzów polskich (Warszawa, 1883), który w całości ukazał się już po śmierci autora, staraniem wdowy Lucyny Kośmińskiej i doktora Józefa Peszke.

Wybrane prace[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Peszke J. Stanisław Kośmiński. W: Słownik lekarzów polskich obejmujący oprócz krótkich życiorysów lekarzy polaków oraz cudzoziemców w Polsce osiadłych, dokładną bibliografią lekarską polską od czasów najdawniejszych aż do chwili obecnej. 1883 ss. I-XVII