Stanisław Szot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stanisław Szot
Kot
Ilustracja
pułkownik dyplomowany pułkownik dyplomowany
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1917
Opoka
Data śmierci 8 września 2008
Przebieg służby
Lata służby 1941-1976
Siły zbrojne Robotniczo-Chłopska Organizacja Bojowa
Orl.jpg Gwardia Ludowa
Orl.jpg Armia Ludowa
Orzeł LWP.jpg Urząd Bezpieczeństwa Publicznego
Orzeł LWP.jpg Ludowe Wojsko Polskie
Stanowiska Oficer oświatowy Obwodu II GL/AL
Kierownik Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego
Attaché wojskowy w Pekinie
Sekretarz Komisji Kontroli Partyjnej PZPR WP
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Order Krzyża Grunwaldu III klasy Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi Krzyż Walecznych (1943–1989) Krzyż Partyzancki Medal „Za udział w walkach w obronie władzy ludowej” Srebrny Krzyż Zasługi Brązowy Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny” Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
Stanisław Szot
Data i miejsce urodzenia 12 kwietnia 1917
Opoka
Data śmierci 8 września 2008
I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego w Lublinie
Okres od lipiec 1945
do grudzień 1947
Przynależność polityczna Polska Partia Robotnicza
Poseł II kadencji Sejmu PRL
Okres od 20 lutego 1957
do 20 lutego 1961
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Stanisław Szot ps. „Kot” (ur. 12 kwietnia 1917 w Opoce, zm. 8 września 2008[1]) – polski działacz komunistyczny, pułkownik ludowego Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Stanisław Szot (stoi w środku) w partyzantce, 1944

Syn Mateusza i Stanisławy. Od 1935 członek Komunistycznego Związku Młodzieży Polskiej. W lipcu 1941 współorganizował Robotniczo-Chłopską Organizację Bojową. W latach 1942–1944 w oddziałach Gwardii Ludowej i Armii Ludowej, członek okręgowych władz Polskiej Partii Robotniczej na Lubelszczyźnie. Od połowy 1943 członek obwodowego komitetu PPR, od wiosny 1944 zastępca dowódcy II obwodu AL do spraw polityczno-wychowawczych. W czerwcu 1943 r. brał udział w ataku na tabor niemiecki w okolicy Marynopola[2]. 28 lipca 1944 został ciężko ranny w walce z Niemcami w lasach gościeradowskich. Od lipca 1945 do grudnia 1947 I sekretarz Komitetu Wojewódzkiego Polskiej Partii Robotniczej w Lublinie.

Zastępca kierownika Wydziału do Walki z Bandytyzmem Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego i kierownik Grupy Operacyjnej na województwo poznańskie, kierownik Wojewódzkiego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Poznaniu w 1945 i Lublinie w latach 1944–1945.

20 września 1946 został posłem do Krajowej Rady Narodowej. Poseł na Sejm Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej II kadencji z ramienia Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej (1957–1961). Jako oficer Zarządu II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego był w latach 1963–1966 Attaché wojskowym w Pekinie. Na fali odwilży październikowej był od 17 listopada do 14 grudnia 1956 I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Lublinie[3].

W ostatnim okresie służby w LWP pełnił służbę w Głównym Zarządzie Politycznego Wojska Polskiego na stanowisku sekretarza Komisji Kontroli Partyjnej WP. Służbę wojskową zakończył w 1976 roku, pożegnany oficjalnie przez wiceministra obrony narodowej, szefa GZP WP gen. broni Włodzimierza Sawczuka[4]. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera HII-2-15)[5].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

i inne

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze.
  2. Józef Bolesław Garas 1963 ↓, s. 140.
  3. Mirosław Szumiło: Partia, państwo, społeczeństwo. W: Mirosław Szumiło: Pierwsi sekretarze komitetów wojewódzkich PZPR w latach 1948–1970 – portret socjologiczny. Warszawa: Instytut Pamięci Narodowej, 2016, s. 261. ISBN 978-83-8098-058-7.Sprawdź autora:1.
  4. Wojskowy Przegląd Historyczny, 1976, tom 3
  5. Wyszukiwarka cmentarna – Warszawskie cmentarze
  6. Ze wspomnień oficera GL i AL płk dypl. Stanisław Szot ps. Kot
  7. M.P. z 1947 r. nr 27, poz. 218
  8. M.P. z 1947 r. nr 25, poz. 173

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Bolesław Garas: Oddziały Gwardii Ludowej i Armii Ludowej 1942–1945. Warszawa: MON, 1963.
  • Księga partyzantki Lubelszczyzny t. I, Polska Partia Robotnicza, Gwardia Ludowa i Armia Ludowa część 2 (J–Ż), oprac. i red. Edward Olszewski, Lublin 2002.
  • Rok pierwszy. Powstanie i działalność aparatu bezpieczeństwa publicznego na Lubelszczyźnie (lipiec 1944–czerwiec 1945), red. Sławomir Poleszak, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2004.
  • Aparat bezpieczeństwa w Polsce. Kadra kierownicza (1944-1956) t. I, red. Krzysztof Szwagrzyk, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2005.
  • monitorpolski.gov.pl/mp/1946/s/29/M1946029000001.pdf
  • Aleksander Mazur, Order Krzyża Grunwaldu 1943-1985, Warszawa 1988.
  • Profil na stronie Biblioteki Sejmowej
  • Informacje w katalogu IPN