Stefan Rozental
- Nie mylić ze Stefanem Rosenthalem (1886-1917), polskim psychiatrą
 Stefan Rozental, Kopenhaga 1963 | |
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| profesor nauk fizycznych | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1928 |
| Profesura |
1957 |
| Uczelnia |
Uniwersytet Jagielloński |
Stefan Rozental (ur. 13 sierpnia 1903 w Łodzi, zm. 1994 w Kopenhadze) – polsko-duński fizyk-teoretyk.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Podczas I wojny światowej przebywał z rodziną w Danii. Od roku 1919 w Polsce. Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał doktorat w roku 1928. W latach 1929–1934 był asystentem Wernera Heisenberga w Lipsku, w latach 1934-1938 był docentem na Uniwersytecie Jagiellońskim. Nie mając szans na dalsze zatrudnienie na uczelni wobec gwałtownie narastającego w Polsce antysemityzmu, zamykającego mu drogę do dalszej uniwersyteckiej kariery[potrzebny przypis] w 1938 wyemigrował do Kopenhagi, gdzie został asystentem Nielsa Bohra. W końcu 1943 uciekł przed prześladowaniami hitlerowskimi do Szwecji, skąd powrócił do Danii w roku 1945. W latach 1957–1972 pełnił funkcję Associate Professor Skandynawskiego Instytutu Fizyki Teoretycznej w Sztokholmie, w latach 1966-1972 sprawował funkcję wiceprzewodniczącego komitetu wykonawczego Międzynarodowej Unii Fizyki Czystej i Stosowanej IUPAP. W 1947 odwiedził Polskę, gdzie nawiązał ożywioną współpracę z fizykami polskimi[1][2].
Wraz z małżonką, historyczką Hanna Kobylinski (1907-1999) założył fundację stypendialną, wspierającą studentów fizyki i historii[3].