Stefan Sumiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan hrabia Sumiński
Data i miejsce urodzenia

29 października 1860
Zbójno (województwo kujawsko-pomorskie)

Data i miejsce śmierci

25 listopada 1930
Ugoszcz

Rodzaj działalności

wojskowa

Naczelny koniuszy na Poznańskie i Pomorze, inspektor stad Państwowych
Grób Stefana Sumińskiego

Stefan Antoni Grzegorz Sumiński herbu Leszczyc (ur. 29 października 1860 w Zbójnie, zm. 25 listopada 1930 w Ugoszczu) – hipolog, oficer huzarów pruskich, dyrektor stadnin[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Artura Józefa i Julii z Piwnickich[1]. Brat m.in. Marii, żony inż. Stanisława Czarnowskiego (1864-1926)[2]. Wychował się w Ryńsku na Pomorzu. W trakcie studiów w Berlinie pogłębiał wiedzę na temat hodowli koni. Po utracie przez rodziców majątku zaciągnął się do kawalerii, gdzie doszedł do stopnia majora. Był dyrektorem stada ogierów w Lubiążu na Śląsku, później jego naczelnym komisarzem. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został dyrektorem (koniuszym) stadniny państwowej w Sierakowie Wielkopolskim i naczelnym koniuszym na Poznańskie i Pomorze. Po rezygnacji ze służby państwowej zajmował się importem koni. Wydał książki: Klacz stadna, jej exterieur, pochodzenie dziedziczne oraz inne problemy hodowlane (1923)[3] i Konie oficerskie w armii (1930)[4]. Kawaler maltański. Był mężem Julii z Borzewskich. Miał syna Andrzeja i trzy córki. Razem z żoną został pochowany na cmentarzu w Oborach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Sroka 2008 ↓, s. 610-611.
  2. Stanisław Czarnowski. geni.com. [dostęp 2017-05-18].
  3. Wersję cyfrową pierwszego wydania można zobaczyć w serwisie Polona.pl .
  4. W serwisie Polona.pl można przeczytać wersję cyfrową pierwodruku publikacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]