Stefan Sumiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Stefan hrabia Sumiński
Ilustracja
Grób Stefana Sumińskiego w Oborach
Data i miejsce urodzenia 29 października 1860
Zbójno (województwo kujawsko-pomorskie)
Data i miejsce śmierci 25 listopada 1930
Ugoszcz
Rodzaj działalności wojskowa
Naczelny koniuszy na Poznańskie i Pomorze, inspektor stad Państwowych

Stefan Antoni Grzegorz hrabia Sumiński herbu Leszczyc (ur. 1866, zm. 1930) – polski oficer.

Syn Artura i Julii z Piwnickich. Brat m.in. Marii, żony inż. Stanisława Czarnowskiego (1864-1926)[1]. Wychował się w Ryńsku na Pomorzu. W trakcie studiów w Berlinie pogłębiał wiedzę na temat hodowli koni. Po utracie przez rodziców majątku zaciągnął się do kawalerii, gdzie doszedł do stopnia majora. Był dyrektorem stada ogierów w Lubiążu na Śląsku, później jego naczelnym komisarzem. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został dyrektorem (koniuszym) stadniny państwowej w Sierakowie Wielkopolskim i naczelnym koniuszym na Poznańskie i Pomorze. Po rezygnacji ze służby państwowej zajmował się importem koni. Wydał książki: Klacz stadna, jej exterieur, pochodzenie dziedziczne oraz inne problemy hodowlane (1923)[2] i Konie oficerskie w armii (1930)[3]. Kawaler maltański. Był mężem Julii z Borzewskich. Miał syna Andrzeja i trzy córki. Razem z żoną został pochowany na cmentarzu w Oborach.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Czarnowski. geni.com. [dostęp 2017-05-18].
  2. Wersję cyfrową pierwszego wydania można zobaczyć w serwisie Polona.pl .
  3. W serwisie Polona.pl można przeczytać wersję cyfrową pierwodruku publikacji.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]