Stosunek masy do światła

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Stosunek masy do światła – w astrofizyce iloraz całkowitej masy w danej objętości przestrzeni i jej jasności, zazwyczaj oznaczany symbolem \Upsilon[1]. Objętość zajmowana przez masę zazwyczaj oznacza obszar o skali galaktyki lub gromady galaktyk.

Bardzo często stosunek masy do światła podawany jest w odniesieniu do wartości bazowej, obliczonej dla Słońca. Wartość ta jest stała, wynosi \Upsilon_\odot = 5133 kg/W i jest równa masie Słońca podzielonej przez jego jasność. Stosunek masy do światła dla galaktyk i ich gromad jest o wiele większy niż \Upsilon_\odot z uwagi na fakt, że większość materii w tych obiektach nie znajduje się w gwiazdach, lecz duża jej część jest obserwowana jako forma ciemnej materii.

Jasności są określane podczas obserwacji fotometrycznych i korygowane o przygaszenie związane z odległością oraz efekty ekstyncji. Dopóki nie uzyska się pełnego spektrum promieniowania emitowanego przez obiekt, model musi być ekstrapolowany.

Masy są często szacowane na podstawie dynamiki systemów wirialnych lub soczewkowania grawitacyjnego.

Typowy stosunek masy do światła dla galaktyk wynosi od 2 do 10 \Upsilon_\odot w przypadku największych obszarów. Dla widzialnego Wszechświata wynosi około 100 \Upsilon_\odot, zgodnie z najlepiej pasującym modelem kosmologicznym.

Przypisy

  1. Mihalas and McRae (1968), Galactic Astronomy (W. H. Freeman)