Stosunek sygnału do szumu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Optyczny stosunek sygnał/szum OSNR.

Stosunek sygnału do szumu (SNR, ang. signal-to-noise ratio) – stosunek sygnału (użytecznego) do szumu we wszelkich urządzeniach elektronicznych oraz w telekomunikacji analogowej i cyfrowej. Określa wartość (wyrażoną najczęściej w dB) mocy sygnału użytecznego w zadanym paśmie częstotliwościowym do mocy szumów w tym samym paśmie częstotliwościowym.

SNR dla różnych systemów modulacji[edytuj]

Modulacja amplitudowa (AM)[edytuj]

Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:

gdzie:

– moc sygnału,
– szerokość wiązki (w Hz),
– indeks modulacji amplitudowej.

Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika AM) jest dany:

Modulacja częstotliwościowa (FM)[edytuj]

Stosunek sygnału do szumu dla kanału jest dany przez:

Wyjściowy stosunek sygnału do szumu (odbiornika FM) jest dany:

gdzie:

– szerokość kanału (w Hz),
– amplituda,
– indeks modulacji częstotliwościowej.

Zobacz też[edytuj]