Strącanie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Strącanie (wytrącanie, precypitacja) – wydzielanie z roztworu substancji chemicznej w postaci stałej w wyniku osiągnięcia stężenia większego od maksymalnej rozpuszczalności w danych warunkach[1].

Strącenie następuje w wyniku reakcji chemicznej (reakcje strącenia) lub poprzez zmianę składu rozpuszczalnika (np. precypitacja DNA przez dodanie alkoholu do roztworu wodnego)[2].

Reakcja strącania[edytuj]

Reakcja strącania to typ reakcji polegającej na wytrąceniu się w postaci osadu bardzo trudno rozpuszczalnego związku z roztworów wodnych substancji łatwo rozpuszczalnych przez dodanie odpowiedniego odczynnika lub w wyniku elektrolizy. Reakcje strącenia wykorzystywane są m.in. w precypitometrii (analizie strąceniowej).

Przykłady tego typu reakcji to:

  • Reakcja kwasu i soli:

HCl + AgNO3 → AgCl↓ + HNO3

  • Reakcja zasady i soli:

2NaOH + CuSO4 → Na2SO4 + Cu(OH)2

  • Reakcja dwóch soli:

CaCl2 + Na2CO3 → CaCO3↓ + 2 NaCl

Przypisy

  1. precipitation [w:] A.D. McNaught, A. Wilkinson: IUPAC. Compendium of Chemical Terminology (Gold Book). Wyd. 2. Oksford: Blackwell Scientific Publications, 1997. Wersja internetowa: M. Nic, J. Jirat, B. Kosata: precipitation (ang.), aktualizowana przez A. Jenkins. DOI: 10.1351/goldbook.P04795
  2. Sawadogo, M., Dyke, M.W.Van. A rapid method for the purification of deprotected oligodeoxynucleotides. „Nucleic Acids Research”. 19 (3), s. 674 -674, 1991. PMID: 2011537. PMCID: PMC333665.