Świnia (rodzaj ssaka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Sus (zwierzęta))
Skocz do: nawigacja, szukaj
Świnia
Sus[1]
Linnaeus, 1758[2]
Przedstawiciel rodzaju – dzik euroazjatycki (S. scrofa)
Przedstawiciel rodzaju – dzik euroazjatycki (S. scrofa)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Nadrząd kopytne
Rząd parzystokopytne
Rodzina świniowate
Podrodzina świnie
Plemię świnie
Rodzaj świnia
Typ nomenklatoryczny

Sus scrofa Linnaeus, 1758

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Świnia[17] (Sus) – rodzaj ssaka parzystokopytnego z rodziny świniowatych (Suidae).

Występowanie[edytuj]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji[17].

Systematyka[edytuj]

Etymologia[edytuj]

Łacińskie sus – świnia < greckie σύς sus – świnia, wieprz[18].

Podział systematyczny[edytuj]

Do rodzaju należą następujące gatunki[17][19]:

Uwagi

  1. Greckie καπρίσκος kapriskos – mały dzik < zdrobnienie κάπρος kapros – dzik. Gatunek typowy: Sus papuensis Lesson & Garnot, 1826 (= Sus scrofa Linnaeus, 1758).
  2. Rodzaj Centurio J.E. Gray, 1842; rodzaj Sus Linnaeus, 1758. Gatunek typowy: Sus pliciceps Gray, 1842 (= Sus scrofa Linnaeus, 1758).
  3. Greckie γυρός gyros – okrągły; rodzaj Sus Linnaeus, 1758. Gatunek typowy: Sus (Gyrosus) pliciceps, Gray, 1842 (= Sus scrofa Linnaeus, 1758).
  4. Greckie πτυξ ptux, πτυχος ptukhos – fałda; χοίρος choíros – wieprz. Nowa nazwa dla rodzaju Centuriosus.
  5. Greckie ευ eu – dobry, typowy; σύς sus – świnia, wieprz. Gatunek typowy: Sus barbatus S. Müller, 1838.
  6. Epitet gatunkowy Sus scrofa Linnaeus, 1758 (łacińskie scrofa – locha, maciora). Gatunek typowy: Sus domesticus Brisson (= Sus scrofa Linnaeus, 1758).
  7. Greckie ευ eu – dobry, typowy; ύς us – świnia. Gatunek typowy: Sus barbatus S. Müller, 1838.
  8. Greckie αυλαξ aulax, αυλακος aulakos – bruzda, wyżłobienie; χοίρος choíros – wieprz. Gatunek typowy: Sus vittatus S. Müller, 1842 (= Sus scrofa Linnaeus, 1758).
  9. Greckie δασυς dasus – włochaty, kudłaty; χοίρος choíros – wieprz. Gatunek typowy: Sus verrucosus S. Müller, 1840.
  10. Annam (obecnie Wietnam); rodzaj Sus Linnaeus, 1758.
  11. Greckie νησος nēsos – wyspa; rodzaj Sus Linnaeus, 1758.
  12. Współczesnołacińskie Sina – Chiny; rodzaj Sus Linnaeus, 1758.
  13. Greckie ῥις rhis, ῥινος rhinos – nos; rodzaj Sus Linnaeus, 1758.
  14. Francuskie verrue – brodawka; rodzaj Sus Linnaeus, 1758.
  15. Caprisculus < zdrobnienie nazwy rodzaju Capriscus Gloger, 1841.

Przypisy

  1. Sus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. C. Linneaus: Systema naturae per regna tria naturae: secundum classes, ordines, genera, species, cum characteribus, differentiis, synonymis, locis. Wyd. 10. T. 1. Holmiae: Impensis Direct. Laurentii Salvii, 1758, s. 49. (łac.)
  3. C.W.L. Gloger: Gemeinnütziges Hand- und Hilfsbuch der Naturgeschichte. Für gebildete Leser aller Stände, besonders für die reifere Jugend und ihre Lehrer. Cz. 1. Breslau: A. Schulz, 1841, s. 130. (niem.)
  4. J.E. Gray. On the Skull of the Japanese Pig (Sus pliciceps). „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1862, s. 17, 1862 (ang.). 
  5. J.E. Gray: Fam. 3. Elephantidæ. W: E. Gerrard: Catalogue of the bones of Mammalia in the collection of the British museum. London: Printed by Order of the Trustees, 1862, s. 278. (ang.)
  6. L. Fitzinger. Revision der bis jetzt bekannt gewordenen Artender Familie der Borstenth iere oder Schweine (Setigera). „Anzeiger der Kaiserlichen Akademie der Wissenschaften, Mathematisch-Naturwissenschaftliche Classe”. 1, s. 182, 1864 (niem.). 
  7. Gray 1868 ↓, s. 32.
  8. Gray 1868 ↓, s. 38.
  9. J.E. Gray: Catalogue of carnivorous, pachydermatous, and edentate Mammalia in the British museum. London: Printed by order of the Trustees, 1869, s. 339. (ang.)
  10. a b J.E. Gray. Observations on pigs (Sus, Linnæus; Setifera, Illiger) and their skulls, with the description of a new species. „The Annals and Magazine of Natural History”. Forth Series. 11, s. 435, 1873 (ang.). 
  11. Heude 1892 ↓, s. 106.
  12. Heude 1892 ↓, s. 85.
  13. Heude 1892 ↓, s. 102.
  14. a b Heude 1894 ↓, s. 213.
  15. Heude 1894 ↓, s. 213, 222.
  16. E. Strand. „Archiv für Naturgeschichte”. 92, s. 1926, 1928 (niem.). 
  17. a b c Systematyka i nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 167. ISBN 978-83-88147-15-9.
  18. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 653, seria: North American Fauna. (ang.)
  19. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Sus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2016-03-05]

Bibliografia[edytuj]

  1. J.E. Gray. Synopsis of the Species of Pigs (Suidæ) in the British Museum. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1868, s. 17-49, 1868 (ang.). 
  2. P.M. Heude. Étude sur les suillens. Chapitre II. „Mémoires Concernant l'Histoire Naturelle de l'Empire Chinois par des Péres de la Compagnie de Jesus”. 2, s. 85-115, 1892 (ang.). 
  3. P.M. Heude. Étude sur les suillens. Chapitre IV. „Mémoires Concernant l'Histoire Naturelle de l'Empire Chinois par des Péres de la Compagnie de Jesus”. 2, 1894 (ang.).