Suzan Kahramaner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Suzan Kahramaner
Ilustracja
Kraj działania Turcja
Data i miejsce urodzenia 21 maja 1913
Stambuł
Data i miejsce śmierci 22 lutego 2006
Stambuł
Profesor nauk technicznych
Specjalność: matematyka
Alma Mater Uniwersytet Stambulski
1943-1983

Suzan Kahramaner (ur. 21 maja 1913 w Stambule, zm. 22 lutego 2006 tamże[1]) – turecka matematyczka.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Była córką lekarza Rifki Osmana Beja i Müzeyyen Hanım. Uczyła się we francuskojęzycznym liceum Notre Dame De Sion, które ukończyła w 1934[1]. W tym samym roku rozpoczęła studia na nowo utworzonym Uniwersytecie Stambulskim, na Wydziale Matematyczno-Astronomicznym. Uczyła się tam pod kierunkiem znanych niemieckich matematyków, którzy w tym czasie przebywali w Turcji (Richard von Mises, Hilda Geiringer, William Prager). Studia ukończyła w 1939 i rozpoczęła karierę naukową w dziedzinie fizyki.

W roku akademickim 1940/1941 została skierowana, jak wielu innych tureckich naukowców do pracy poza Stambułem. Przez trzy lata pracowała jako nauczyciel matematyki w szkole dla dziewcząt Çamlıca. W 1943 powróciła do Stambułu i rozpoczęła pracę nad rozprawą doktorską z zakresu teorii liczb zespolonych, pod kierunkiem Kerima Erima, pierwszego tureckiego matematyka, który obronił pracę doktorską w Niemczech. W 1949 roku obroniła pracę doktorską p.t. Sur les fonctions analytiques qui prénnent la même valeur ou des valeurs donnés (ou en m points donnés), stając się pierwszą w Turcji kobietą, która obroniła doktorat z matematyki[2].

Kontynuację badań umożliwiło jej stypendium na Uniwersytecie w Helsinkach w 1957[1]. W czasie obrad Skandynawskiego Kongresu Matematyków miała możliwość kontaktu z wybitnymi matematykami (Ernst Hölder, Wilhelm Blaschke, Lars Ahlfors, Paul Montel, Olli Lehto, Mieczysław Biernacki). W listopadzie 1957 kontynuowała badania na uniwersytecie w Zurychu. Rok później uczestniczyła w Międzynarodowym Kongresie Matematyków w Edynburgu. W 1959 uzyskała stypendium NATO, co pozwoliło jej na kontynuację badań na uniwersytecie w Zurychu w latach 1959-1960, a następnie na miesięczny staż na Uniwersytecie Stanforda.

W 1968 uzyskała tytuł profesorski na podstawie pracy Sur les singularites d'une application différentiable[1]. W latach 70. była jedną z inicjatorek współpracy matematyków z krajów bałkańskich i współzałożycielką Bałkańskiego Unii Matematyków, utworzonej w 1971 w Atenach. W latach 1978-1979 kierowała Wydziałem Matematycznym na Uniwersytecie Stambulskim[1]. W 1983 przeszła na emeryturę po czterdziestu latach pracy naukowej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e prof. dr. Suzan Kahramaner, eksisozluk.com [dostęp 2018-03-24] (tur.).
  2. Suzan Kahramaner, genealogy.math.ndsu.nodak.edu [dostęp 2018-03-24] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]