Synagoga w Zakopanem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Synagoga w Zakopanem
ilustracja
Państwo  Polska
Data budowy 1937
Data zburzenia 1942
Położenie na mapie Zakopanego
Mapa lokalizacyjna Zakopanego
Synagoga w Zakopanem
Synagoga w Zakopanem
Położenie na mapie powiatu tatrzańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tatrzańskiego
Synagoga w Zakopanem
Synagoga w Zakopanem
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Synagoga w Zakopanem
Synagoga w Zakopanem
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Synagoga w Zakopanem
Synagoga w Zakopanem
Ziemia49°17′46″N 19°56′49″E/49,296000 19,947000

Synagoga w Zakopanem – nieistniejąca obecnie synagoga, wybudowana w roku 1937 w Zakopanem. Podczas II wojny światowej, w 1942 została zburzona przez hitlerowców. Obecnie teren po niej wchodzi w skład placu targowego.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Synagoga Riegelhaupta w Zakopanem

W Zakopanem przed II wojną światową znajdowały się dwie synagogi. Pierwsza z nich była drewniana i znajdowała się przy ulicy Szkolnej. Została ona zbudowana na małym placu, położonym za willą „Ordon” przy ul. Nowotarskiej 11 oraz sąsiednią willą „Bławatek” – przy ul. Nowotarskiej 13. Synagoga ta należała do Żydowskiej Gminy Wyznaniowej w Zakopanem. Została rozebrana na początku okupacji. Obecnie na jej miejscu znajduje się murowany budynek.

Druga, większa zakopiańska synagoga znajdowała się w pobliżu starego cmentarza, obok tartaku Riegielhaupta. Bożnica ta była murowana, wykonana została z cegły i betonu według projektu inżyniera Riegielhaupta. Posiadała zwartą, modernistyczną, prostopadłościenną bryłę. Posiadała dach dwuspadowy o niewielkich spadkach, pośrodku którego umieszczono dużą, przeszkloną kopułę o stalowej konstrukcji, doświetlającą wnętrze. Nowa synagoga została rozebrana w 1940.

Zakopiańska Żydowska Gmina Wyznaniowa posiadała też niewielki cmentarz na Bachledzkim Wierchu. Opiekowało się nim stowarzyszenie religijno-społeczne „Bikur Cholim”. Cmentarz ten powstał po pierwszej wojnie światowej. W obrębie kirkutu stał niewielki dom, który służył jako dom przedpogrzebowy, pomieszczenie gospodarcze i mieszkanie dozorcy. Cmentarz ten został zniszczony w czasie II wojny światowej. W 2004 został odnowiony i ogrodzony.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]