Synkopa (muzyka)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Synkopa (termin muzyczny) – rodzaj zaburzenia metro-rytmicznego w toku utworu, wykorzystywany jako środek stylistyczny[1]; zjawisko rytmiczne polegające na przedłużeniu wartości rytmicznej znajdującej się na słabej części taktu o następną część taktu lub grupy taktowej. Synkopie towarzyszy powstanie dodatkowego akcentu tzw. akcentu rytmicznego na przedłużonej części taktu.

Rytm synkopowy jest często stosowany w muzyce jazzowej[1] i bluesie, a także w muzyce gatunku Drum and bass.[potrzebny przypis] W polskiej muzyce ludowej synkopa jest charakterystyczna dla krakowiaka[1].

Przykład zastosowania rytmu synkopowego w utworze Béli Bartóka "Synkopowy taniec".

Przypisy

Zobacz też[edytuj]