Szampion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
'Szampion'
Owoce odmiany Szampion w okresie zbioru
Owoce odmiany Szampion w okresie zbioru
Rodzaj Jabłoń (Malus)
Gatunek Malus domestica Borkh.
Mutanty Arno[1], Szampion Red, Reno, Reno 2, Szampion Barta
Rodzice Golden Delicious x Koksa Pomarańczowa
Inne nazwy Šampion, Shampion
Hodowca Otto Luda
Data wyhodowania 1970
Data zarejestrowania 1977[2], 1990 (PL)
Pochodzenie Czechy, Střižovice

Jabłoń domowa 'Szampion' ((cz.) 'Šampion') – odmiana uprawna (kultywar) jabłoni domowej (Malus domestica 'Szampion'), należąca do grupy odmian jesiennych. Odmiana czeska wyselekcjonowana w 1970 roku przez Otto Loudę w miejscowości Střižovice. Jest krzyżówką odmian Golden Delicious i Koksa Pomarańczowa. W Polsce w uprawie od połowy lat 80., wpisana do Rejestru Odmian prowadzonego przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych w 1990 roku[3].

Morfologia[edytuj]

Pokrój
Drzewo rośnie średnio silnie, po wejściu w okres owocowania wzrost słabnie. Korona ma kształt stożkowaty, na konarach wyrastają liczne krótkopędy. Wymaga cięcia prześwietlającego i odmładzającego. Bardzo łatwa w uprawie.
Owoce
Duże lub średniej wielkości kulisto-stożkowate. Lekko żebrowane przy kielichu, dość wyrównane pod względem kształtu i wielkości. Skórka gładka, zielonkawożółta, pokryta w ponad połowie rozmyto-paskowanym rumieńcem o koralowo-czerwonym zabarwieniu. Przetchlinki są liczne, małe i jasnoszare. Miąższ soczysty, słodki, delikatnie kwaskowaty, aromatyczny i powszechnie oceniany jako bardzo smaczny.

Rozwój[edytuj]

W okres owocowania wchodzi bardzo wcześnie, na ogół już w drugim roku po posadzeniu. Owocuje obficie i corocznie, zarówno na krótko-, jak i długopędach. Dobrze owocuje na wszystkich typach podkładek.

Uprawa[edytuj]

Pielęgnacja
Ze względu na obfite owocowanie owoce wymagają przerzedzania.
Zbiór i przechowywanie
W warunkach polskich dojrzałość zbiorczą osiąga w II dekadzie września, a dojrzałość konsumpcyjną już na początku października. Jak na odmianę jesienną przechowuje się bardzo dobrze, w zwykłej chłodni można ją przechować do końca lutego, a w chłodni z atmosferą kontrolowaną – do kwietnia.

Zdrowotność[edytuj]

Szampion jest odmianą o bardzo dużej wrażliwości na mróz, lecz o średniej wrażliwości na zarazę ogniową. Na najgroźniejsze choroby jabłoni: parcha i mączniaka jest mało wrażliwa. Drzewa są wrażliwe na raka jabłoni i gumowatość drewna. W suche lata, przy dużych owocach wykazuje dużą podatność na chorobę fizjologiczną – gorzką plamistość podskórną jabłek.

Zastosowanie[edytuj]

Jest jedną z najchętniej sadzonych odmian jabłoni w ostatnich latach w Polsce. Według danych Państwowej Inspekcji Ochrony Roślin i Nasiennictwa w 2007 była odmianą, której drzewek w szkółkach polskich zakwalifikowano najwięcej (ponad 1,1 mln. sztuk)[4]. Na liście najczęściej kwalifikowanych drzewek jest w czołówce od połowy lat 90. Nadaje się zarówno do uprawy amatorskiej jak i wielkotowarowej. Ceniona ze względu na jakość i smak owoców[5]. Jest odmianą deserową nadającą się także do przetwórstwa. Znanych jest kilka barwnych mutantów tej odmiany, z których najpopularniejszymi są:

  • Szampion Reno, Reno 2 – wyodrębnione w Polsce w okolicach Wrocławia, mają bardziej intensywny rumieniec.
  • Szampion Arno – także polski, rumieniec ma bardziej rozmyty i bardziej intensywny.
  • Szampion Red, Szampion Barta – znalezione w Czechach, wyróżniają się intensywnym rumieńcem[6].
  • Szampion 1/5 – mutacja barwna uzyskana przez napromieniowanie pędów.

Przypisy

  1. Szampion Arno. [dostęp 2016-08-06].
  2. Markéta Šnorová: Jabloně jako zástupci užitkových rostlin z čeledi růžovitých (Rosaceae) (cz.). [dostęp 2016-08-06].
  3. Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych: Lista Odmian Roślin Sadowniczych wpisanych do Krajowego Rejestru w Polsce. [dostęp 2013-04-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-10-29)].
  4. Państwowa Inspekcja Ochrony Roślin i Nasiennictwa
  5. Małgorzata Kantorowicz-Bąk: Jabłoń w każdym ogrodzie. 2000.
  6. Dorota Kruczyńska: Jabłonie : nowe odmiany. Warszawa: Hortpress, 2008. ISBN 978-83-89211-49-1.

Bibliografia[edytuj]