Szczęsny Bednarski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szczęsny Bednarski, właściwie Feliks Bednarski (ur. 30 sierpnia 1845 we Lwowie, zm.13 sierpnia 1913 tamże)[1]lwowski drukarz, publicysta, honorowy członek gremium drukarzy, 1869–1872 członek zał. Towarzystwa Postępowego Drukarzy, w 1874 towarzystwa "Ognisko". Powstaniec styczniowy.

Urodził się w średniozamożnej rodzinie jako jedno z dwojga dzieci Anieli z domu Jezierskiej (1812–1895) oraz Michała Bednarskiego. W 1861r. był uczestnikiem powstania styczniowego, a w 1887 stał się właścicielem drukarni we Lwowie, mieszczącej się przy Rynku Głównym nr 9. Jako jeden z nielicznych lwowskich drukarzy był zaangażowany w drukowanie czasopism, których był również redaktorem (m.in. Łącznosć: pismo poświęcona sprawą politycznym, społecznym i gospodarskim), opublikował również książkę Materyały do historyi o drukarniach w Polsce a mianowicie drukarniach lwowskich i prowincjonalnych(1888) oraz dodatek do niej.

W roku 1880 zawarł małżeństwo z Franciszką z domu Sanciewicz (1862 - 1937), córką Franciszki z domu Schreiner i Józefa Sanciewicza, powstańca w powstaniu listopadowym, którego owocem było siedmioro dzieci. Po śmierci synowie Marian i Roman przejęli drukarnię, którą zarządzali po kierunkiem matki. Drukarnia została zlikwidowana w 1941 r. z rozkazu wojsk sowieckich.

Jego brat, Karol Bednarski (zm. 1911) również był drukarzem.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]