Szczaw tarczolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szczaw tarczolistny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo rośliny zielone
Nadgromada rośliny telomowe
Gromada rośliny naczyniowe
Podgromada rośliny nasienne
Nadklasa okrytonasienne
Klasa Magnoliopsida
Nadrząd goździkopodobne
Rząd goździkowce
Rodzina rdestowate
Rodzaj szczaw
Gatunek szczaw tarczolistny
Nazwa systematyczna
Rumex scutatus L.
Sp.Pl.1:337, 1753
Młode pędy

Szczaw tarczolistny (Rumex scutatus L. ) – gatunek rośliny z rodziny rdestowatych. Występuje dziko w górach wschodniej, południowej i środkowej Europy i zachodniej Azji i na Kaukazie[3]. W Polsce jest rzadki. Dawniej w górach był uprawiany, obecnie występuje zdziczały jako efemerofit[4].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wątła, drewniejąca u nasady, osiąga wysokość do 50 cm. Pod ziemią cienkie, wielołodygowe kłącze.
Liście
Zmiennego pokroju, sinawozielone, dłoniasto żyłkowane. Dolne długoogonkowe, szerokojajowate, o strzałkowatej nasadzie i klapowanym brzegu, górne drobniejsze.
Kwiaty
Roślina jednopienna. Na jednej roślinie występują zarówno kwiaty jednopłciowe, jak i obupłciowe. Ma 6 listków okwiatu w dwóch okółkach. Wewnętrzne listki okwiatu mają charakterystyczną nerwację: środek liścia jest odcięty od brzegów dwiema łukowatymi anastomozami, które obejmują środkową część liścia przeciętą podłużnie przez główny nerw. Oprócz tego do dolnej części tego pola przylegają dwa mniejsze pola otoczone łukowatymi anastomozami. Od pola środkowego ku brzegom biegną promieniście, rozgałęziające się drobne nerwy. Zewnętrzne działki okwiatu wzniesione, wewnętrzne bez guzków.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit, roślina wapieniolubna. Kwitnie od maja do sierpnia. Siedlisko: obszary górskie, skały i usypiska wapienne. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Thlaspietea rotundifolii i gatunek wyróżniający dla Ass. Cerastio-Papaveretum[5]. Liczba chromosomów 2n = 20[4].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

W dawnych czasach był uprawiany i spożywany jako warzywo pod nazwą szpinak francuski lub szpinak rzymski.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS ONE”, 10 (4), 2015, e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website [online], Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-10-07] (ang.).
  3. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-01-10].
  4. a b Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  5. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.