Szebeka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Profil boczny szebeki

Szebekastatek żaglowo-wiosłowy o 2-3 masztach z ożaglowaniem łacińskim. Pierwsze szebeki posiadały 30 do 40 par wioseł, jednak później ich liczbę zmniejszono do około 9. Popularny okręt w basenie Morza Śródziemnego od XVII do XIX wieku. Duża zwrotność, szybkość i uzbrojenie w około 28 dział, a także niezależność od wiatru wpłynęła na dużą popularność tych okrętów wśród piratów i korsarzy. Ze względu na niewielką ładowność szebeki działały zwykle w niewielkiej odległości od lądu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lesław Furmaga, Józef Wójcicki: Mały słownik morski. Gdynia: Mitel International Ltd, 1993. ISBN 83-85413-73-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]