Tęgoskór lamparci

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Tęgoskór lamparci
Młody okaz tęgoskóra lamparciego
Młody okaz tęgoskóra lamparciego
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd borowikowce
Rodzina tęgoskórowate
Rodzaj Scleroderma
Gatunek tęgoskór lamparci
Nazwa systematyczna
Scleroderma areolatum Ehrenb.
Sylv. mycol. berol. (Berlin) 15: 27 (1818)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Dojrzewające owocniki

Tęgoskór lamparci (Scleroderma areolatum Ehrenb.) – gatunek grzybów należący do rodziny tęgoskórowatych[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podali Barbara Gumińska i Władysław Wojewoda w 2003, wcześniej w polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był przez F. Teodorowicza jako tęgoskór purchawkowaty[2]. Spotykana jest też nazwa tęgoskór wielkozarodnikowy[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocnik

Nieregularnie kulisty (przypłaszczony), o szerokości większej od wysokości i średnicy 2-5 cm. Na powierzchni owocnika występują nieliczne wgłębienia i dołki. Z podłożem i grzybnią łączy go krótki trzon o długości do 1,5 cm, zwykle znajdujący się w ziemi. Okrywa cienka, sucha i krucha z drobnymi, ciemnymi łuseczkami otoczonymi jaśniejszą otoczką. Po dojrzeniu pęka na szczycie[4].Od trzonu odchodzą białe ryzomorfy[5]

Wnętrze owocnika (gleba)

U młodych okazów twarde i białe, potem ciemnieje i staje się ciemnopurpurowo-oliwkowe lub brązowe, na koniec zamienia się w proszek zawierający ogromną ilość zarodników[5].

Zarodniki

Kuliste lub niemal kuliste, o średnicy 11–15 μm, z ostrymi kolcami o długości do 2 μm[5].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

W Ameryce Północnej jest szeroko rozprzestrzeniony[5]. Występuje także w Europie. W Polsce jest niezbyt częsty, rzadszy od tęgoskóra brodawkowanego[3]. Występuje w lasach liściastych, na cmentarzach, na ziemi, pod dębem szypułkowym. Owocniki pojawiają się od sierpnia do października[2]. Jest grzybem mikoryzowym związanym z drzewami, ale prawdopodobnie także saprotrofem, gdyż rośnie także na bezdrzewnych terenach, w ogrodach[5].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Pewne odróżnienie kilku podobnych gatunków tęgoskórów możliwe jest tylko przez badanie mikroskopowe[5].

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-03-05].
  2. 2,0 2,1 Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. 3,0 3,1 Barbara Gumińska, Władysław Wojewoda: Grzyby i ich oznaczanie. Warszawa: PWRiL, 1985. ISBN 83-09-00714-0.
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 Na grzyby. Tęgoskór lamparci. [dostęp 2013-05-12].
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 MushroomEXpert (ang.). [dostęp 2013-03-04].