Tadeusz Farny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tadeusz Farny
Ilustracja
plutonowy plutonowy
Data i miejsce urodzenia 27 lutego 1895
Śląsk Cieszyński
Data i miejsce śmierci 16 czerwca 1915
pod Rarańczą
Przebieg służby
Siły zbrojne Orzełek legionowy.svg Legiony Polskie
Jednostki 3 pułk piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Złoty Krzyż Zasługi

Tadeusz Farny (ur. 27 lutego 1895 na Śląsku Cieszyńskim, zm. 16 czerwca 1915 pod Rarańczą) – żołnierz Legionów Polskich, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Tadeusz[1] (Józef[2]) Farny urodził się w rodzinie Józefa i Marii z Golaczów. Absolwent gimnazjum w Cieszynie, członek skautingu i Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”[1].

W 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 2 kompanii 3 pułku piechoty[1]. W czasie walk pod Rarańczą, jako d-ca patrolu zaatakował placówkę npla i rozbił ją, wziął jeńców i wrócił do oddziału bez większych strat przynosząc dane z rozpoznania[1]. Poległ podczas dalszych walk. Za bohaterstwo w walce odznaczony został pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[2].

Pochowany w rodzinnym grobowcu w Narosiu[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Polak (red.) 1993 ↓, s. 53.
  2. a b Czajkowski 1930 ↓, s. 46.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]