Taraksippos

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Taraksippos (Ταράξιππος „Płoszyciel koni”) – według starożytnych Greków zły duch nawiedzający hipodrom w Olimpii, gdzie płoszył konie uczestników wyścigów, w konsekwencji doprowadzając do katastrof rydwanów[1][2].

Na wschodniej stronie olimpijskiego hipodromu, za oznaczającym połowę okrążenia słupem, znajdował się poświęcony mu ołtarz[1]. Pochodzenie demona było niejasne, Pauzaniasz (Wędrówka po Helladzie VI,20,15-19) podaje kilka różnych dotyczących go mitów. Miała to być dusza złożonego w ofierze dla zażegnania plagi głodu herosa Ischenosa, słynnego woźnicy Oleniosa lub też Alkatoosa, jednego z zalotników Hippodamei. W nawiedzonym miejscu dopatrywano się także grobu Myrtilosa lub Dameona, uczestnika wyprawy Heraklesa przeciwko Augiaszowi, pochowanego wraz ze swoim koniem. Wiązano je również z Pelopsem, który miał tutaj zakopać otrzymany od pewnego Egipcjanina talizman służący mu do płoszenia koni Ojnomaosa[2][3]. Zwolennicy bardziej racjonalnego poglądu tłumaczyli złą sławę miejsca rosnącym tam drzewem wawrzynu i paniczną reakcją koni na cień poruszanego przez wiatr listowia[2].

Inny Taraksippos, identyfikowany z duchem Glaukosa, syna Syzyfa, miał nawiedzać hipodrom igrzysk istmijskich[2][3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Jerzy Łanowski: Święte igrzyska olimpijskie. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 2000, s. 71. ISBN 83-7177-011-1.
  2. a b c d Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Ossolineum, 2008, s. 334. ISBN 978-83-04-04673-3.
  3. a b Andrzej M. Kempiński: Encyklopedia mitologii ludów indoeuropejskich. Warszawa: Iskry, 2002, s. 420. ISBN 83-207-1629-2.