Taran (machina oblężnicza)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy machiny oblężniczej. Zobacz też: inne znaczenia tego słowa.
Taran
Replika tarana oblężniczego, Château des Baux, Francja
Użycie taranu przy zdobywaniu zamku
Współczesny taran w użyciu

Taran – dawne narzędzie lub machina oblężnicza służąca do rozbijania i wyważania bram i murów zamków oraz innych obleganych umocnień. Był używany w starożytności i średniowieczu.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W najprostszej wersji taran stanowił ciężką belkę niesioną przez kilka lub kilkunastu żołnierzy, którzy uderzali nią w bramę. Belka bywała zakończona żelaznym okuciem, czasami w formie baraniego łba. Prosta konstrukcja i możliwość szybkiego wykonania tarana powodowała, że zwykle budowano go na miejscu przed szturmem.

Taran mógł mieć również formę rusztowania, pod którym była wahadłowo zawieszona ciężka belka. Miała ona od 8 do 30 m długości. Zwykle taka machina była wyposażona w koła do przemieszczania i zadaszenie w celu osłony żołnierzy przed pociskami wroga. Tarany często stanowiły wyposażenie wież oblężniczych i winei.

Tarany są obecnie sporadycznie używane do zastosowań specjalnych (np. przez policję). Używa się w tym charakterze także przebudowanych pojazdów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]