Taurus 3110

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Taurus 3110
Rodzina rakiet nośnych Taurus
Ilustracja
Start rakiety Taurus 3110 z satelitą OCO, 24 lutego 2009
Producent Orbital Sciences (Stany Zjednoczone)
Data pierwszego startu 24 lutego 2009
Data ostatniego startu 4 marca 2011
Statystyki
Wszystkie starty 2
Udane starty 0 (0%)
Nieudane starty 2
Zdolność wynoszenia 1458 kg na orbitę o wys. 400 km i nachyl. 28,5°[1]
1054 kg na orbitę heliosynchroniczną o wys. 400 km[1]
Wymiary
Stopnie rakiety
Stopień 1. 1 × Castor 120
Stopień 2. 1 × Orion 50SXLG
Stopień 3. 1 × Orion 50XL
Stopień 4. 1 × Orion 38

Taurus 3110 (również: Taurus-XL, Minotaur-C-3110, Minotaur-C-XL) – czteroczłonowa[2], całkowicie stałopędna rakieta nośna z rodziny Taurus; jedna z dwóch wersji oznaczanych jako XL; opracowana i oferowana przez prywatną amerykańską firmę Orbital Sciences, na bazie rakiet Pegasus.

Może być wystrzeliwana z 4 kosmodromów na terenie Stanów Zjednoczonych:

Warianty osłon[edytuj | edytuj kod]

W zależności od ilości i wielkości ładunku, rakieta może być wyposażona w jedną z 2 osłon aerodynamicznych:

  • 63" - z miejscem na 1 ładunek - o maksymalnych wymiarach wewnętrznych 1,328×3,934 m
  • 63" - z miejscem na 2 ładunki

Chronologia startów[edytuj | edytuj kod]

  1. 24 lutego 2009, 09:55:30 GMT; s/n ?; miejsce startu: Vandenberg Air Force Base (SLC-576E), USA
    Ładunek: Orbiting Carbon Observatory; Uwagi: start nieudany – z powodu nie odłączenia się osłony aerodynamicznej, jej dodatkowa masa uniemożliwiła rakiecie osiągnięcie prędkości wymaganej do osiągnięcia orbity; satelita wraz z ostatnim członem rakiety spadł lotem balistycznym do oceanu, w pobliżu Antarktyki
  2. 4 marca 2011, 10:09:43 GMT; s/n ?; miejsce startu: Vandenberg Air Force Base (SLC-576E), USA
    Ładunek: Glory, KySat-1, Hermes, Explorer 1 Prime; Uwagi: start nieudany – z powodu nie odłączenia się osłony aerodynamicznej, jej dodatkowa masa uniemożliwiła rakiecie osiągnięcie prędkości wymaganej do osiągnięcia orbity; satelity wraz z ostatnim członem rakiety spadły lotem balistycznym do Oceanu Spokojnego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szczegółowe dane znaleźć można w Taurus Launch System Payload User’s Guide
  2. Producent numeruje człony od 0

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]