Tetraogallus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tetraogallus[1]
J.E. Gray, 1832[2]
Przedstawiciel rodzaju – ułar tybetański (T. tibetanus)
Przedstawiciel rodzaju – ułar tybetański (T. tibetanus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd ptaki neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Podrodzina bażanty
Plemię Coturnicini
Rodzaj Tetraogallus
Typ nomenklatoryczny

Tetraogallus nigellii J.E. Gray, 1832 (nie Lophophorus nigelli Jardine & Selby, 1829) (= Tetraogallus himalayensis G.R. Gray, 1843)

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Tetraogallusrodzaj ptaka z podrodziny bażantów (Phasianinae) w rodzinie kurowatych (Phasianidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 50–72 cm, rozpiętość skrzydeł 80–105 cm; masa ciała 1170–3629 g (samce są większe i cięższe od samic)[10].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Tetraogallus (Setraogallus): zbitka wyrazowa nazw rodzajów: Tetrao Linnaeus, 1758 (głuszec) oraz Gallus Brisson, 1760 (kur)[11].
  • Chourtka (Chourtha): według Wiktora Moczulskiego Chourtka to nazwa nadana ułarowi kaukaskiemu przez górskie plemiona[12]. Gatunek typowy: Chourtka alpina Motschoulski, 1839 (= Tetrao caucasica Pallas, 1811).
  • Megaloperdix: gr. μεγας megas, μεγαλη megalē „wielki”; περδιξ perdix, περδικος perdikos „kuropatwa”[13]. Gatunek typowy: Tetrao caucasica Pallas, 1811.
  • Oreotetrax: gr. ορος oros, ορεος oreos „góra” (tj. Kaukaz); τετραξ tetrax, τετραγος tetragos „ptak łowny” (prawdopodobnie pardwa lub perliczka)[14]. Gatunek typowy: Tetrao caucasica Pallas, 1811.
  • Montigallus: łac. mons, montis „góra”; gallus „kogucik”[15]. Gatunek typowy: Tetraogallus tibetanus Gould, 1854.

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[16]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tetraogallus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. J.E. Gray: Illustrations of Indian zoology; chiefly selected from the collection of Major-General Hardwicke, F.R.S.. Cz. 2. London: Treuttel, Wurtz, Treuttel, Jun. and Richter, 1832, s. ryc. 46. (ang.)
  3. W. Motschoulski. Chortka genre nouveau de Gallinacées. „Bulletin de la Société impériale des naturalistes de Moscou”. 12, s. 94, 1839 (fr.). 
  4. J.F. von Brandt. Bericht über die Beiercherungen des Zoologischen und Zootomischen Museums der Kaiserl. Akademie der Wissenschaften während des 1840sten Jahres. „Bulletin Scientifique / Académie Impériale des Sciences de Saint Petersbourg”. 8 (12), s. kol. 190, 1841 (niem.). 
  5. G.R. Gray: The genera of birds: comprising their generic characters, a notice of the habits of each genus, and an extensive list of species referred to their several genera. Cz. 3. London: Longman, Brown, Green, and Longmans, 1849, s. 502, 503. (ang.)
  6. J. Cabanis: Oreotetrax. W: J.S. Ersch, J.G. Gruber: Allgemeine Encyclopädie der Wissenschaften und Künste. Leipzig: F. A. Brockhaus, 1846, s. 144. (niem.)
  7. T.C. Eyton: A catalogue of the species of birds in his possession. Wellington, Salop: printed by R. Hobson, 1856, s. 307. (ang.)
  8. R.L. Potapov. History of description of the genus Tetraogallus and designation of the type species of the subgenera Tetraogallus and Montigallus (Potapov 1991). „Русский орнитологический журнал”. 24, s. 1133, 2015 (ang.). 
  9. F. Gill & D. Donsker: Pheasants, partridges & francolins (ang.). IOC World Bird List: Version 8.2. [dostęp 2018-09-06].
  10. P.J.K. McGowan: Family Phasianidae (Pheasants and Partridges). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 2: New World Vultures to Guineafowl. Barcelona: Lynx Edicions, 1994. ISBN 84-87334-15-6. (ang.)
  11. Jobling 2018 ↓, s. Tetraogallus.
  12. Jobling 2018 ↓, s. Chourtka.
  13. Jobling 2018 ↓, s. Megaloperdix.
  14. Jobling 2018 ↓, s. Oreotetrax.
  15. Jobling 2018 ↓, s. Montigallus.
  16. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Coturnicini Reichenbach, 1848 (wersja: 2017-05-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-09-06].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2018. [dostęp 2018-09-05]. (ang.)