Thermus thermophilus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Thermus thermophilus
Systematyka
Królestwo Bakterie
Typ Deinococcus-Thermus
Klasa Deinococci
Rząd Thermales
Rodzina Thermaceae
Rodzaj Thermus
Gatunek T. thermophilus
Nazwa systematyczna
Thermus thermophilus
Oshima & Imahori (1974)

Thermus thermophilusGram-ujemna eubakteria będąca organizmem skrajnie termofilnym (optymalna temperatura wzrostu to 65 °C). Używana jako organizm modelowy w biotechnologii, biologii molekularnej, inżynierii genetycznej i pokrewnych naukach, a także jako źródło termostabilnych enzymów i innych substancji biologicznych.

Po raz pierwszy odkryta i wyizolowana z gorących źródeł w Japonii przez Tairo Oshime i Kazutomo Imahoriego[1].

Wyróżnia się kilka szczepów T. thermophilus; najpowszechniej używanymi są szczepy HB8 i HB27, których genomy zostały niezależnie zsekwencjonowane w 2004 roku[2].

Z tego organizmu pochodzi używany w nauce enzym – polimeraza DNA rTh (a także zbliżona do niej polimeraza DNA Tth) – rekombinowana, termostabilna polimeraza DNA. Jej temperaturowe optimum aktywności wynosi 70-80 °C. Używana w niektórych reakcjach PCR[3]. W obecności jonów manganu posiada także aktywność odwrotnej transkryptazy[4], co pozwala na przeprowadzenie reakcji syntezy DNA na matrycy RNA (odwrotna transkrypcja), a następnie powielenie powstałego produktu w rekacji PCR (po usunięciu jonów manganu za pomocą czynnika chelatującego), przy pomocy jednego enzymu i mieszaniny reakcyjnej[5].

Ekstrakty (wyciągi, enzymy) z Thermus thermophilus (na etykietach produktów najczęściej jako Thermus thermophilus ferment) są także dodatkami do niektórych kosmetyków, w których mają pełnić rolę antyoksydantów[6] potencjalnie aktywowanych cieplnie (np. podczas mycia, masażu etc.)[7].

Przypisy

  1. T. Oshima, K. Imahori. Description of Thermus thermophilus (Yoshida and Oshima) comb. nov., a nonsporulating thermophilic bacterium from Japanese thermal spa. „Int J Syst Bacteriol.”. 24, s. 102–112, 1974. 
  2. A. Henne, H. Brüggemann, C. Raasch, A. Wiezer, T. Hartsch, H. Liesegang, A. Johann, T. Lienard, O. Gohl, R. Martinez-Arias, C. Jacobi, V. Starkuviene, S. Schlenczeck, S. Dencker, R. Huber, H.P. Klenk, W. Kramer, R. Merkl, G. Gottschalk, H.J. Fritz. The genome sequence of the extreme thermophile Thermus thermophilus. „Nature biotechnology”. 5 (22), s. 547–53, maj 2004. doi:10.1038/nbt956. PMID 15064768. 
  3. N. Carballeira, M. Nazabal, J. Brito, O. Garcia. Purification of a thermostable DNA polymerase from Thermus thermophilus HB8, useful in the polymerase chain reaction. „BioTechniques”. 3 (9), s. 276–81, wrzesień 1990. PMID 2223065. 
  4. T.W. Myers, D.H. Gelfand. Reverse transcription and DNA amplification by a Thermus thermophilus DNA polymerase. „Biochemistry”. 31 (30), s. 7661–7666, sierpień 1991. PMID 1714296. 
  5. V. Uhlmann, A. Rolfs, E. Mix, I. Silva, J. Hully, L. Lu, K. Lohman, D. Howells, S. Picton, J.J. O’Leary. A novel, rapid in cell RNA amplification technique for the detection of low copy mRNA transcripts. „Molecular pathology”. 3 (51), s. 160–3, czerwiec 1998. PMID 9850340. 
  6. Education & Science - gloMininerals. Ingredient Glossary (ang.). Skinologic Ltd. [dostęp 28-07-2008].
  7. F. Mohammadi, A. Czarnota, I. Syed. Compositions containing internally activated antioxidant. „United States Patent”, 2005. 20050214242. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]