Tlatelolco

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Templo Mayor - Główna Światynia
Kochankowie z Tlatelolco.

Tlatelolco (język nahuatl "tlatelli lub xaltiloll "piaszczyste wzgórze") - bliźniacze miasto Tenochtitlánu, służące w okresie prekolumbijskim jako najważniejsze centrum handlowe Mezoameryki. W roku 1521 miała miejsce tutaj ostatnia i decydująca bitwa pomiędzy Aztekami pod wodzą Cuauhtémoca a Hiszpanami. Ocenia się, że zginęło wówczas około 40 tysięcy Indian. Miasto zostało splądrowane i zniszczone przez konkwistadorów Cortesa, którzy zbudowali w tym miejscu kościół Santiago (św. Jakuba).

Stanowisko archeologiczne[edytuj | edytuj kod]

Stanowisko obejmuje pozostałości świątyń azteckich poświęconych Quetzalcóatlowi, Ehecatlowi i Huitzilopochtli. Na poniższym planie przedstawiono najważniejsze budowle:


Rozmieszczenie budowli w Tlatelolco: 1) Świątynia Ehécatla-Quetzalcóatla, 2) Okrągłe ołtarze 3) Ołtarz Tzompantli na dziedzińcu południowym, 4) Świątynia kalendarzowa, 5) Pałac, 6) Świątynia Obrazów, 7) Główna Świątynia - Etap II, 8) Etapy budowy Głównej Świątyni, 9) "Kochankowie z Tlatelolco", 10) Platforma Zachodnia, 11) Wielka Podstawa, 12) Schody Tepeyac, 13) Północna granica stanowiska, 14) Ołtarz Tzompantli na dziedzińcu północnym, 15) Kościół i klasztor Santiago, 16) Plac Trzech Kultur, 17) Mała Strefa, 18) Do Tecpan, 19) Zbiornik z wodą, malowidło ścienne z 1536 roku

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]