Tokelau (grupa etniczna)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tokelau - rdzenna ludność archipelagu Tokelau (nowozelandzkie terytorium zależne Tokelau oraz Swains Island w Samoa Amerykańskim), odłam Polinezyjczyków. W 1990 roku ich liczebność wynosiła ok. 4 tys., z czego połowa mieszkała na Nowej Zelandii. Posługują się językiem tokelau, blisko spokrewnionym z samoańskim, w użyciu jest także język angielski i samoański.

Kultura Tokelau jest bardzo zbliżona do kultury Samoańczyków. Do tradycyjnych zajęć zalicza się rybołówstwo i rzemiosło (plecionkarstwo i rzeźba w drewnie). Większość Tokelau wyznaje protestantyzm (ok. 67%), pozostali są katolikami.

W związku z trudnymi warunkami naturalnymi na archipelagu (m.in. niedobór wody pitnej) opracowano program stopniowego przesiedlania Tokelau na Nową Zelandię.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Damm, Krystyna i Mikusińska, Aldona (red.), Ludy i języki świata, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000, str. 203