Tomasz Rogalewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Tomasz Rogalewicz (ur. 1793 w Dubinie zm. ?) – oficer kawalerii, powstaniec listopadowy.

Urodził się w rodzinnym majątku na Wileńszczyźnie. Pochodził ze starego ale zubożałego rodu herbu Rogala.

Do armii Królestwa Polskiego wstąpił w 1817 i został podoficerem 1 pułku jazdy. W czasie powstania listopadowego w 1830 - 1831 początkowo służył (od grudnia) w 2 pułku jazdy mazurów, gdzie był podporucznikiem. Następnie został przeniesiony do kompanii honorowej oficerów w stopniu porucznika. 5 października 1831 r. razem z oddziałami przy generale M. Rybińskim przeszedł do Prus i tam został internowany.

Po ostatecznym upadku powstania został zdemoblizowany i zmuszony do pracy urzędniczej. Od tej pory przez długie lata (na pewno do końca lat 40.) był rewizorem dochodów konsumpcyjnych w Urzędzie Konsumpcyjnym w Warszawie.

Rogalewicz był ożeniony z Antoniną Głuchowską, pochodzącą z warszawskiej rodziny urzędniczej. Mieli razem siedmioro dzieci: Antoniego (1822 - 1886), Benedykta (ur. 1823), Barbarę (1824 - 1825), Marię Michalinę (1828 - 1846), Franciszka Bolesława (ur. 1830), Florentynę Teklę (ur. 1836), Feliksa Kazimierza (ur. 1839).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • R. Bielecki, Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego, t. III L - R, Warszawa 1998.
  • Akty stanu cywilnego z parafii św. Andrzeja w Warszawie i św. Krzyża w Warszawie.