Topologia gwiazdy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Topologia gwiazdy

Topologia gwiazdy (ang. star topology) – sposób połączenia urządzeń w sieci komputerowej charakteryzujący się tym, że kable sieciowe od wszystkich urządzeń końcowych zbiegają się w jednym wspólnym punkcie, zwanym punktem dostępu (ang. access point), w którym znajduje się koncentrator lub przełącznik sieciowy.

W najprostszej odmianie sieć o topologii gwiazdy zawiera przełącznik (ang. switch) lub koncentrator (ang. hub) łączący pozostałe elementy sieci. Zwykle większość zasobów w takiej sieci znajduje się na serwerze dedykowanym, którego zadaniem jest przetwarzanie danych i zarządzanie siecią. Pozostałe elementy tej sieci nazywa się terminalami – korzystają one z zasobów zgromadzonych na serwerze, a same zazwyczaj mają niewielką moc obliczeniową.

Zadaniem huba jest nie tylko łączyć elementy sieci, ale także rozsyłać pakiety oraz wykrywać kolizje tych pakietów w sieci. Takie funkcjonowanie powoduje często duże obciążenie sieci dlatego aktualnie najczęściej wykorzystuje się switche do łączenia elementów sieci, które ograniczają do minimum domeny kolizyjne.

Zalety[edytuj | edytuj kod]

  • większa przepustowość
  • łatwa lokalizacja uszkodzeń ze względu na centralne sterowanie
  • wydajność
  • łatwa rozbudowa
  • awaria komputera peryferyjnego (terminala) nie blokuje sieci
  • przejrzystość sieci

Wady[edytuj | edytuj kod]

  • ograniczona ilość komputerów
  • duża liczba połączeń (duże zużycie kabli)
  • gdy awarii ulegnie punkt centralny (koncentrator lub przełącznik), to cała sieć przestaje funkcjonować

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]