Torebnik piżmowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Torebnik piżmowy
Hypsiprymnodon moschatus[1]
Ramsay, 1876
Torebnik piżmowy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Nadrząd torbacze
Rząd dwuprzodozębowce
Podrząd kangurokształtne
Rodzina torebnikowate
(Hypsiprymnodontidae)
Collett, 1877
Rodzaj torebnik
(Hypsiprymnodon)
Ramsay, 1876
Gatunek torebnik piżmowy
Synonimy

H. nudicaudatus (Owen, 1877)

Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Torebnik piżmowy[3][4] (Hypsiprymnodon moschatus) – gatunek torbacza, jedyny współczesny przedstawiciel rodzaju torebnik (Hypsiprymnodon) i rodziny torebnikowatych (Hypsiprymnodontidae)[5][4].

Wcześniej był zaliczany do kanguroszczurowatych i kangurowatych.

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Występuje w wilgotnych lasach równikowych na wschodzie Australii w północno-wschodnim Queensland[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Torebnik piżmowy ma wydłużony pysk, okrągłe i nagie uszy, zaś ogon jest nieowłosiony i pokryty łuskami. Ma brązowe, gęste futro. Wybarwienie części grzbietowej ciemniejsze, zaś na bokach jaśniejsze. Pazury są słabo wykształcone[3].

Średnie wymiary[3]
  • Długość ciała – 23-33 cm
  • Długość ogona – 13-17 cm
  • Masa ciała – około 0,5 kg

Rozmnażanie[edytuj | edytuj kod]

  • Samice torebnika piżmowego regularnie rodzą bliźnięta.
  • Młode rodzą się zazwyczaj w porze deszczowej (od lutego do maja; lecz zdarzają się wyjątki)[3].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

  • Prawdopodobnie zachowuje aktywność zarówno w nocy jak i dzień
  • Zwyczaje – Jest samotnikiem, ale może żyć także w parze.
  • Bardzo często porusza się jak królik, na 4 kończynach. Ma bardzo dobrze wykształcony pierwszy palec na każdej stopie w przeciwieństwie do innych kangurowatych.
  • Pożywienie – owoce palm, ale także owadami i innymi bezkręgowcami[3]

Przypisy

  1. Hypsiprymnodon moschatus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Hypsiprymnodon moschatus. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  4. 4,0 4,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hypsiprymnodon moschatus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-07-12]