Torpeda Mark 17

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark 17
Państwo Stany Zjednoczone
Producent Naval Torpedo Station
Przenoszona przez niszczyciele
Data konstrukcji 1944
Używana w latach 1945–1950
Długość 7,315 m
Średnica 533 mm
Napęd nadtlenek wodoru+alkohol
Zasięg 14 630 m
Prędkość 50 węzłów
Masa głowicy 272 kg, Torpex

Torpeda Mark 17 – przeznaczony dla niszczycieli odpowiednik torpedy Mark 16. W roku 1929 w Naval Research Laboratory rozpoczęto program który w 1934 roku zakończył się opracowaniem „navolu” – skoncentrowanego roztworu nadtlenku wodoru w wodzie, celem zapewnienia źródła tlenu dla spalania alkoholu jako paliwa. Program opracowywanej na tej bazie torpedy Mark 17 został jednak przerwany atakiem na Pearl Harbor, i w efekcie pilną potrzebą produkcji torped istniejących typów. Program został reaktywowany 3 lata później. Wprowadzona do służby we flocie w roku 1945, została wycofana w 1950.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Thomas Wildenberg, Norman Polmar: Ship Killer: A History Of The American Torpedo. Annapolis, Md.: Naval Institute Press, 2010. ISBN 978-1-59114-688-9.
  • Roger Branfill-Cook: Torpedo: The Complete History of the World’s Most Revolutionary Naval Weapon. Seaforth Publishing, 27 sierpnia 2014. ISBN 978-1-84832-215-8. (ang.)