Torpeda Mark 35

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mark 35
Ilustracja
Państwo Stany Zjednoczone
Rodzaj torpeda ciężka
Przenoszona przez okręty podwodne i nawodne
Zwalczanie zwalczanie celów podwodnych i nawodnych
Używana w latach 1949-1960
Długość 162" (408,94 cm)
Średnica 21" (533 mm)
Masa 1770 funtów (803 kg)
Napęd elektryczny
Zasięg 20.000 jardów (18.288 metrów)
Naprowadzanie pasywne, aktywne
Masa głowicy 270 funtów. (122,5 kg) HBX

Mark 35 (Mk.35)amerykańska podstawowa torpeda ofensywna okrętów podwodnych w latach 50. XX wieku, przeznaczona do zwalczania jednostek podwodnych przeciwnika w pobliżu ich baz. Mk.35 uzupełniane miały być w arsenale floty podwodnej marynarki amerykańskiej defensywne torpedy Mk.37, przeznaczone do obrony okrętów podwodnych przez atakiem małych jednostek ZOP. Mk.35 o zasięgu 20.000 jardów (18.288 metrów), samonaprowadzały się na cel w ostatniej fazie ataku za pomocą pasywnego układu sonarowego przeciwko wrogim okrętom w odległości do 1000 jardów (914,4 m) oraz układem aktywnym przeciwko jednostkom w odległości do 1500 jardów (1371,6 m). Torpeda ta zdolna była do krążenia w poszukiwaniu celu.

Produkcja pierwszych dwóch prototypów Mk.35 ukończona została w 1947 roku, do roku 1950 wyprodukowano ogółem sześć torped tego typu. W latach 1949-1952 wyprodukowano ogółem około 400 jednostek tej torpedy, która pozostawała w służbie operacyjnej co najmniej do 1960 roku.

Mark 35 - znana jako „torpeda uniwersalna” – mogła być odpalana zarówno z okrętów podwodnych, jak i nawodnych. Czyniło ją to pierwszą torpedą przeciwpodwodną odpalaną z powierzchni morza. Początkowo torpeda miała zapewniać także możliwość odpalania z pokładów samolotów ZOP, jednakże wymaganie to porzucono. Mk.35 była boczną gałęzią rozwojową znanej torpedy lotniczej Mk.24 (Fido), miała jednak większe rozmiary (408,94 cm) i możliwości: napęd za pomocą śrub przeciwbieżnych, synchroniczne ustawienia głębokości i azymutu (str.151-152), oraz dla większej pewności uproszczoną elektronikę. 15000 jardów (13716 m) zasięgu przy prędkości 27 węzłów, przenosiła głowicę z 270 funtami (122,5 kg) HBX. Była pierwszą torpeda floty z bateriami na słoną wodę.

US Navy w latach 1949-1960 miała na wyposażeniu 400 torped Mk.35

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]