Trichopus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy roślin. Zobacz też: inne znaczenia.
Trichopus
Ilustracja
Trichopus zeylanicus
Systematyka[1]
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd pochrzynowce
Rodzina pochrzynowate
Rodzaj Trichopus
Nazwa systematyczna
Trichopus Gaertn.
Fruct. Sem. Pl. 1: 44 (1788)
Typ nomenklatoryczny
Trichopus zeylanicus Gaertn.[2]
Synonimy

Trichopodium Lindl.
Steireya Raf.
Podianthus Schnizl.
Avetra H.Perrier[3].

Trichopus Gaertn. – rodzaj wieloletnich, ziemnopączkowych roślin zielnych z rodziny pochrzynowatych (Dioscoreaceae), obejmujący dwa gatunki: Trichopus sempervirens (H.Perrier) Caddick & Wilkin, endemiczny dla wschodniego Madagaskaru, i Trichopus zeylanicus Gaertn., występujący w południowo-zachodnich Indiach, na Sri Lance, w Tajlandii i Malezji[3].

Morfologia[edytuj]

Łodyga
Krótkie, nierozgałęzione lub rzadko rozgałęzione kłącze, gęsto pokryte zredukowanymi, łuskowatymi liśćmi. Pędy naziemne wzniesione lub podnoszące się, o długości 5–15 cm, wyrastające pachwinowo z łusek kłącza.
Liście
Na pędach naziemnych powstaje pojedynczy, ogonkowy liść właściwy.
Kwiaty
Kwiaty obupłciowe, zebrane w krótkie grono, wyrastające wierzchołkowo na pędzie, wsparte wieloma drobnymi, łuskowatymi podkwiatkami. Okwiat pojedynczy. Listki okwiatu jajowato-lancetowate, o długości 3–10 mm, krótko zrośnięte, matowo fioletowe lub zielonkawe.
Owoce
Torebka o długości 1–1,5 cm, drobno owłosiona, zawierająca do 6 nasion[4].

Systematyka[edytuj]

Według APW (aktualizowany system APG IV z 2016) rodzaj należy do rodziny pochrzynowatych (Dioscoreaceae), w rzędzie pochrzynowców (Dioscoreales) w obrębie kladu jednoliściennych (monocots)[1].

W niektórych systemach rodzaj wyłączany był do osobnej, monotypowej rodziny Trichopodaceae[4].

Zastosowanie[edytuj]

Gatunek Trichopus zeylanicus jest stosowany jako roślina lecznicza. Związki chemiczne zawarte w zielu tej rośliny poprawiają wytrzymałość, przeciwdziałają zmęczeniu, zwiększają popęd seksualny, a także zapobiegają uszkodzeniom wątroby[5] i serca[6].

Przypisy

  1. a b Peter F. Stevens: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2017-08-01].
  2. Index Nominum Genericorum (ang.). [dostęp 2011-02-11].
  3. a b Rafaël Govaerts: World Checklist of Selected Plant Families (ang.). The Board of Trustees of the Royal Botanic Gardens, Kew. [dostęp 2011-02-11].
  4. a b H. Huber: Dioscoreaceae. W: Klaus Kubitzki (red.): The Families and Genera of Vascular Plants. T. 3: Flowering Plants. Monocotyledons. Lilianae (except Orchidaceae). Berlin Heidelberg: Springer-Verlag, 1998, s. 234. ISBN 3-540-64060-6. (ang.)
  5. A. Subramoniam, D.A. Evans, S. Rajasekharan i P. Pushpangadan. Hepatoprotective activity of Trichopus zeylanicus extract against paracetamol-induced hepatic damage in rats. „Indian Journal of Experimental Biology”. 36 (4), s. 385-9, 1998 (ang.). 
  6. V. Sivanandham, S. Selvarani i A. Adhithan. Cardioprotective effect of Trichopus zeylanicus against myocardial ischemia induced by isoproterenol in rats. „A Journal of the Bangladesh Pharmacological Society”. 4, s. 88-91, 2009 (ang.).