Trzciniak popielaty

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Trzciniak popielaty
Acrocephalus aequinoctialis[1]
(Latham, 1790)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina trzciniaki
Rodzaj Acrocephalus
Gatunek trzciniak popielaty
Synonimy
  • Sylvia aequinoctialis Latham, 1790[2]
Podgatunki
  • A. a. aequinoctialis (Latham, 1790)
  • A. a. pistor Tristram, 1883
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 EN pl.svg

Trzciniak popielaty[4] (Acrocephalus aequinoctialis) – gatunek małego ptaka z rodziny trzciniaków (Acrocephalidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono dwa podgatunki A. aequinoctialis[2][5][6]:

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Gatunek ten występuje endemicznie na dwóch atolach należących do Republiki Kiribati: Kiritimati i Terainie. Do roku 1972 zamieszkiwał również Tabuaeran, lecz został tam doszczętnie wytępiony. Ze względu na niewielką powierzchnię areału lęgowego (dwie wyspy mają łącznie 336 km²), trzciniak popielaty od 2009 roku uznawany jest przez IUCN za gatunek zagrożony (EN, Endangered). Badania sugerują, że jedna para zajmuje terytorium o wielkości od 1,8 do 2,3 ha. Biorąc pod uwagę fakt, że gatunek nie występuje na znaczących obszarach na obu wyspach oraz występuje rzadziej na obszarach z dużą ilością naturalnych wrogów, populację trzciniaka popielatego szacuje się na 2500–9999 dorosłych osobników.

Zasiedla otwarte przestrzenie porośnięte drzewem Heliotropium foertherianum (4–6 metrów wysokości) z domieszką gęstych zarośli i palm kokosowych.

Cechy gatunku[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała ok. 15 cm, masa ok. 19 g. Umaszczenie w przeważającej mierze szare, z białymi końcówkami piór. Brak widocznego dymorfizmu płciowego, osobniki juwenilne są nieco jaśniejsze od dorosłych. Podgatunek A. a. pistor jest większy od nominatywnego.

Lęgi[edytuj | edytuj kod]

Sezon lęgowy trwa od lutego do lipca. Samica składa od 2 do 4 jaj w gnieździe umieszczonym tuż pod koroną drzewa Heliotropium foertherianum.

Pożywienie[edytuj | edytuj kod]

Trzciniak popielaty żywi się głównie owadami (muchami, ważkami) oraz niewielkimi jaszczurkami.

Zachowanie[edytuj | edytuj kod]

Większość czasu spędza żerując na ziemi bądź w niskich partiach drzew i krzewów. Jest gatunkiem osiadłym.

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Głównym zagrożeniem dla trzciniaków popielatych są introdukowane na wyspy szczury i koty oraz wypalanie terenów pod uprawę palm kokosowych powodujące degradację środowiska naturalnego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Acrocephalus aequinoctialis, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b Kiritimati Reed-warbler (Acrocephalus aequinoctialis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-18)].
  3. Acrocephalus aequinoctialis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  4. Systematyka i nazewnictwo polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Acrocephalidae Salvin, 1882 (1838) - trzciniaki - Brush, reed and swamp warblers (wersja: 2020-01-11). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2021-03-11].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Bushtits, leaf warblers, reed warblers (ang.). IOC World Bird List (v11.1). [dostęp 2021-03-11].
  6. Trzciniak popielaty (Acrocephalus aequinoctialis) (ang.). Avibase. [dostęp 2021-03-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]