Turkawka wschodnia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Turkawka wschodnia
Streptopelia orientalis[1]
(Latham, 1790)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Podrodzina gołębie
Rodzaj Streptopelia
Gatunek turkawka wschodnia
Synonimy
  • Columba orientalis Latham, 1790[2]
Podgatunki
  • S. orientalis orientalis (Latham, 1790)
  • S. orientalis meena (Sykes, 1832)
  • S. orientalis stimpsoni (Stejneger, 1887)
  • S. orientalis erythrocephala (Bonaparte, 1855)
  • S. orientalis agricola (Tickell, 1833)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Turkawka wschodnia[4], synogarlica wschodnia (Streptopelia orientalis) – gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego (poza południowymi populacjami) z rodziny gołębiowatych (Columbidae), zamieszkujący środkową, wschodnią i południową Azję. Zimuje w południowej Japonii, Chinach, Indiach i na Półwyspie Indochińskim. Sporadycznie pojawia się w północnej i zachodniej Europie oraz na Alasce i w Kolumbii Brytyjskiej.

Do Polski zalatuje wyjątkowo – stwierdzony w 2002 i dwukrotnie w 2013[5] (osobnik zaobserwowany po raz pierwszy w 2013 w Suchedniowie w woj. świętokrzyskim spędził tam trzy zimy z rzędu[6]).

Cechy gatunku
Upierzenie sinoszare, grzbiet i pokrywy skrzydeł brązowordzawe z ciemniejszymi plamami. Gardło i pierś z różowym nalotem, brzuch biały. Na bokach szyi trzy czarno-szaroniebieskie prążki. Bardzo podobna do turkawki, lecz większa od niej i o większych plamach.
Podgatunki
Wyróżnia się 5[7] lub 6[2] podgatunków:
  • turkawka wschodnia[4] (S. orientalis orientalis) – środkowa Syberia po Japonię i Chiny, wschodnie Himalaje i Tajwan
  • turkawka białobrzucha[4] (S. orientalis meena) – południowo-zachodnia Syberia po Iran i środkowe Himalaje
  • S. orientalis stimpsoni – archipelag Riukiu
  • S. orientalis erythrocephala – południowe i środkowe Indie
  • S. orientalis agricola – północno-wschodnie Indie, Mjanma i północna Tajlandia do południowo-środkowych Chin
Handbook of the Birds of the World wyróżnia jeszcze występujący na Tajwanie podgatunek S. orientalis orii[2], który przez IOC jest zaliczany do S. orientalis orientalis[7].
Wymiary średnie
długość ciała 33–35 cm[2]
rozpiętość skrzydeł 60 cm
Masa ciała
165–274 g[2]
Biotop
Lasy.
Gniazdo
Na drzewie.
Jajo
Jaja
Dwa jaja w zniesieniu.
Status i ochrona
Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje turkawkę wschodnią za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Trend liczebności populacji uznaje się za stabilny[3].
Na terenie Polski gatunek ten jest objęty ścisłą ochroną gatunkową[8].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Streptopelia orientalis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e Baptista, L.F., Trail, P.W., Horblit, H.M., Boesman, P. & Garcia, E.F.J.: Oriental Turtle-dove (Streptopelia orientalis). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (eds.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. 2019. [dostęp 2019-09-29].
  3. a b Streptopelia orientalis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. a b c Nazwy polskie za: Paweł Mielczarek, Marek Kuziemko: Podrodzina: Columbinae Leach, 1820 - gołębie (wersja: 2019-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-09-29].
  5. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raporty. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2013. „Ornis Polonica”. 55, s. 181–218, 2014. 
  6. Komisja Faunistyczna Sekcji Ornitologicznej Polskiego Towarzystwa Zoologicznego. Raport nr 32. Rzadkie ptaki obserwowane w Polsce w roku 2015. „Ornis Polonica”. 57, s. 117–147, 2016. 
  7. a b Frank Gill, David Donsker (red.): Pigeons (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-09-29].
  8. Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt (Dz.U. z 2016 r. poz. 2183)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]