Twardzioszek żółtobrązowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Twardzioszek żółtobrązowy
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Typ podstawczaki
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina twardzioszkowate
Rodzaj twardzioszek
Gatunek twardzioszek żółtobrązowy
Nazwa systematyczna
Marasmius torquescens Quél.
Mém. Soc. Émul. Montbéliard, Sér. 2 5: 221 (1872)

Twardzioszek żółtobrązowy (Marasmius torquescens Quél.) – gatunek grzybów należący do rodziny twardzioszkowatych (Marasmiaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Marasmius, Marasmiaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Synonimy naukowe[2]:

  • Chamaeceras torquescens (Quél.) Kuntze 1898
  • Marasmius lupuletorum sensu Cooke 2005

Nazwę polską zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r[3]. W niektórych atlasach grzybów gatunek ten opisywany był jako twardzioszek skręcony[4].

Morfologia[edytuj]

Saprotrof wytwarzający owocniki z żółtawym lub ochrowym, lekko higrofanicznym kapeluszem (średnicy 1–3 cm) o nieco żłobkowanym, prześwitującym brzegu i blaszkowatym hymenoforze na spodzie. Blaszki mają białawe lub żółtawe zabarwienie, regularną tramę, są szeroko rozstawione i przyczepione do zabarwionego podobnie jak kapelusz (przy podstawie nieco ciemniejszego) trzonu. Charakterystyczną cechą Marasmius torquescens jest obecność na skórce kapelusza i trzonie brązowych set[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Opisano występowanie tego gatunku w Europie i Korei[5]. W Polsce niezbyt częsty, ale nie jest zagrożony. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano ponad 10 jego stanowisk[3].

Występuje w lasach liściastych, na niewielkich kawałkach drewna. Owocniki wytwarza od września do listopada[4].

Przypisy

  1. a b Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-10-20].
  3. a b Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  4. a b c Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: 2006, s. 188. ISBN 8374045132.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].