U-216

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-216
Klasa okręt podwodny
Historia
Stocznia Germania
Położenie stępki 1 stycznia 1941
Wodowanie 23 października 1941
 Kriegsmarine
Wejście do służby 15 grudnia 1941
Los okrętu zatopiony 20 października 1942
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

965 t
1080
Długość 76,6 m
Szerokość 6,38 m
Zanurzenie 5,01 m
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

16,7 w.
7,3 w.
Zasięg na powierzchni: 11200 Mm (przy 10 w.),
w zanurzeniu: 69 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped, 14 torped, miny morskie

U-216 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII D z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1941[1]. Jedynym dowódcą był Oblt. Karl-Otto Schultz.

Włączony do 5. Flotylli U-Bootów w ramach szkolenia, 1 września 1942 przeniesiony do 9. Flotylli jako jednostka bojowa.

Okręt odbył jeden patrol bojowy, podczas którego zatopił jeden statek o pojemności 4989 BRT[2].

Zatopiony 20 października 1942 na południowy zachód od Irlandii bombami głębinowymi przez samolot B-24 Liberator. Zginęła cała – 45-osobowa załoga.

Przypisy

  1. Typ VII D skonstruowano jako podwodny stawiacz min. Do służby weszło 6 jednostek: U-213, U-214, U-215, U-216, U-217 i U-218.
  2. Był to statek pasażerski "Boston", zatopiony na północnym Atlantyku 25 września 1942. Rozbitkowie zostali podjęci przez niszczyciel HMS "Veteran", zatopiony dzień później przez U-404.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-216 (ang.). [dostęp 10 marca 2009].