Okręty podwodne typu II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Prototyp typu II

Okręty podwodne typu II (tzw. Einbaumdłubanka) – okręty podwodne typu II były pierwszą niemiecką bronią podwodną powstałą po I wojnie światowej. Pierwsze 12 okrętów tej klasy zbudowano do 1935 roku, m.in. w wyizolowanej części stoczni Germania oraz Deutsche Werke AG w Kilonii. Były one wzorowane na "Vesikko" – okręcie podwodnym skonstruowanym wcześniej dla Finlandii w Ingenieurskantoor voor Scheepsbouw den Haag (I.v.S) i zbudowanych w stoczni Chrichton-Vulcan w Turku (1933). Pierwszy niemiecki U-Boot typu II został skierowany do służby 29 czerwca 1935 roku.

Wybudowanie ich miało być wprawką dla przyszłego rozwoju podwodnej floty III Rzeszy. Z tego też powodu miały wypełniać zadania szkoleniowe oraz jednostek obrony wybrzeża. Okręty tej klasy miały trzy dziobowe wyrzutnie torpedowe; nie miały początkowo działa pokładowego. W miarę zdobywania doświadczeń wojennych, postanowiono wyposażyć okręt w 20 mm działko przeciwlotnicze. Charakteryzowały się niewielką prędkością w zanurzeniu wynikającą z małej mocy silników elektrycznych, używanych pod wodą zamiast silników Diesla. Relatywnie duża różnica między wypornością nawodną i podwodną powodowała, że okręty zanurzały się powoli. Poważną wadą okrętów był niewielki zasięg oraz ciasnota wnętrza. Ograniczało to działalność jednostek tego typu praktycznie do działań na Morzu Północnym oraz w rejonie wschodniego i zachodniego wybrzeża Anglii. Podczas wojny były również wykorzystywane bojowo podczas inwazji na Norwegię w 1940 roku oraz po przetransportowaniu lądem do Linzu, a dalej spławione Dunajem do Morza Czarnego przeciwko Związkowi Radzieckiemu.

Typ IIA[edytuj | edytuj kod]

Okręty podwodne typu IIA
Opis typu
Kraj budowy Niemcy
Użytkownicy Niemcy (Kriegsmarine)
Stocznia Deutsche Werke AG (Kilonia)
Wejście do służby 29 czerwca 1935
Zbudowane okręty 6
Okręty w służbie brak
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 254 tony, podwodna 303 tony, całkowita 381 ton
Długość 40,9 m (kadłuba mocnego 27,80 m)
Szerokość 4,08 m (kadłuba mocnego 4,00 m)
Zanurzenie 100 m, 150 m maks. (3,83 m na powierzchni)
Napęd 2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne SSW PGVV322/26, 402 KM (300 kW)
Prędkość 13 w. (24 km/h) na powierzchni
6,9 w. (13 km/h) w zanurzeniu
Zasięg 2500 km (1350 Mm) przy 15 km/h (8 w.) na powierzchni
55 km (30 Mm) przy 7 km/h (4 w.) w zanurzeniu
Załoga 3 oficerów + 22 podoficerów i marynarzy
Uzbrojenie 3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 działko przeciwlotnicze 20 mm
Wyposażenie lotnicze brak

Wybudowane przez Deutsche Werke AG w Kilonii (U-1 – U-6) w liczbie sześciu jednostek w latach 1934 i 1935.

Jednostki[edytuj | edytuj kod]

  Okręt   W służbie Liczba patroli bojowych Zatopione jednostki wroga Skreślenie ze stanu floty Przyczyna zatonięcia/straty
U-1 29.06.1935 2 brak ?.04.1940 Zatopiony prawdopodobnie na Morzu Północnym w okolicach Helgolandu na minie (24 ofiary). Zaginiony od 06.04.1940
U-2 25.06.1935 2 brak 8.04.1944 Kolizja ze statkiem rybackim Helmi Söhle na zachód od Piławy (17 ofiar)
U-3 6.08.1935 5 2 statki
(2 348 BRT)
1.08.1944 Wycofany ze służby, 3.05.1945 przejęty przez Brytyjczyków, następnie w 1945 złomowany
U-4 17.08.1935 4 4 statki
(6 223 BRT)
1.08.1944 Wycofany ze służby, następnie przejęty przez Rosjan, 29.05.1945 w Gdyni złomowany
U-5 31.08.1935 2 brak 19.03.1943 Uległ wypadkowi w zanurzeniu na zachód od Piławy (21 ofiar, 16 ocalonych)
U-6 7.09.1935 2 brak 7.08.1944 Wycofany ze służby w Gdyni


Typ IIB[edytuj | edytuj kod]

Okręty podwodne typu IIB
Opis typu
Kraj budowy Niemcy
Użytkownicy Niemcy (Kriegsmarine)
Stocznia Deutsche Werke AG (Kilonia), Germaniawerft AG (Kilonia), Flender-Werke AG (Lubeka)
Wejście do służby 1935
Zbudowane okręty 20
Okręty w służbie brak
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 279 ton, podwodna 328 ton, całkowita 414 ton
Długość 42,7 m (kadłuba mocnego 28,2 m)
Szerokość 4,08 m (kadłuba mocnego 4,00 m)
Zanurzenie 100 m, 150 m maks. (3,90 m na powierzchni)
Napęd 2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne SSW PGVV322/26, 402 KM (300 kW)
Prędkość 13 w. (24 km/h) na powierzchni
7 w. (13 km/h) w zanurzeniu
Zasięg 5000 km (3100 Mm) przy 15 km/h (8 w.) na powierzchni
70 km (43 Mm) przy 7 km/h (4 w.) w zanurzeniu
Załoga 3 oficerów + 22 podoficerów i marynarzy
Uzbrojenie 3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 działko przeciwlotnicze 20 mm
Wyposażenie lotnicze brak

Wybudowane przez Deutsche Werke AG Kilonia (U-13 – U-16) w latach 1935 i 1936; Germaniawerft AG Kilonia (U-7 – U-12, U-17 – U-24) w latach 1935 i 1936; oraz Flender-Werke AG Lubeka (U-120, U-121) w latach 1938 i 1940; razem 20 jednostek.

Jednostki[edytuj | edytuj kod]

  Okręt   W służbie Liczba patroli bojowych Zatopione jednostki wroga Skreślenie ze stanu floty Przyczyna
U-7 18.07.1935 6 2 statki
(4 524 BRT)
18.02.1944 Zatopiony podczas zanurzenia na zachód od Piławy
U-8 5.08.1935 1 brak 2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-9 21.08.1935 19 9 jednostek (17 633 BRT) 20.08.1944 Zatopiony podczas nalotu radzieckiego na port Konstanca
U-10 9.09.1935 5 2 statki
(6 356 BRT)
1.08.1944 Złomowanie
U-11 21.09.1935 0 brak 3.03.1945 Samozatopienie w Kilonii
U-12 30.09.1935 1 brak 8.10.1939 Pod Dover wszedł na minę (27 ofiar)
U-13 30.09.1935 9 9 statków
(28 056 BRT)
31.05.1940 Na Morzu Północnym u wybrzeży Anglii, zatopiony przez HMS "Weston"
U-14 18.01.1936 6 9 statków
(12 344 BRT)
3.03.1945 5.05.1945 w Wilhelmshaven samozatopienie po wejściu wojsk brytyjskich
U-15 7.03.1935 5 3 statki
(4 532 GRT)
31.01.1940 Kolizja z torpedowcem "Iltis" (25 ofiar)
U-16 16.05.1936 3 2 statki
(3 435 BRT)
24.10.1939 Zatopiony w kanale La Manche przez HMS "Puffin" i HMS "Cayton Wyke" (28 ofiar)
U-17 3.12.1935 4 3 statki
(1 825 BRT)
5.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-18 1.01.1936 14 3 statki
(1 985 BRT)
20.11.1936 oraz 25.08.1944 Zatonął przed wojną w Zatoce Lubeckiej (8 ofiar). Wydobyty, zatopiony przez własną załogę w Konstancy.
U-19 16.01.1936 20 15 statków
(35 871 BRT)
11.09.1944 Samozatopienie u wybrzeży Turcji (Morze Czarne)
U-20 1.02.1936 17 14 statków
(37 669 BRT)
10.09.1944 Samozatopienie u wybrzeży Turcji (Morze Czarne)
U-21 3.08.1936 7 6 statków
(11 311 BRT)
5.08.1944 Wycofany ze służby i w lutym 1945 zatopiony w Piławie
U-22 20.08.1936 7 7 statków
(8 819 BRT)
23.03.1940 Wszedł na pole minowe w Skagerraku
U-23 24.09.1936 16 12 statków
(30 703 BRT)
10.09.1944 Samozatopienie na Morzu Czarnym
U-24 10.10.1936 20 7 statków
(9 408 GRT)
25.08.1944 Samozatopienie w Konstancy
U-120 20.04.1940 0 brak 5.05.1945 Samozatopienie w Bremerhaven, w 1950 wydobyty i złomowany
U-121 28.05.1940 0 brak 5.05.1945 Samozatopienie w Bremerhaven, w 1950 wydobyty i złomowany


Typ IIC[edytuj | edytuj kod]

Okręty podwodne typu IIC
Opis typu
Kraj budowy Niemcy
Użytkownicy Niemcy (Kriegsmarine)
Stocznia Deutsche Werke AG (Kilonia)
Wejście do służby 1937
Zbudowane okręty 8
Okręty w służbie brak
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 291 ton, podwodna 341 ton, całkowita 435 ton
Długość 43,9 m (kadłuba mocnego 29,6 m)
Szerokość 4,08 m (kadłuba mocnego 4,00 m)
Zanurzenie 100 m, 150 m maks. (3,82 m na powierzchni)
Napęd 2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne, 410 KM (306 kW)
Prędkość 12 w. (22 km/h) na powierzchni
7 w. (13 km/h) w zanurzeniu
Zasięg 6100 km (3800 Mm) przy 15 km/h (8 w.) na powierzchni
67 km (32 Mm) przy 7 km/h (4 w.) w zanurzeniu
Załoga 3 oficerów + 22 podoficerów i marynarzy
Uzbrojenie 3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 działko przeciwlotnicze 20 mm
Wyposażenie lotnicze brak

Wybudowane przez Deutsche Werke AG Kilonia w latach 1937-1940 (U-56 – U-63), razem 8 jednostek.

Jednostki[edytuj | edytuj kod]

  Okręt   W służbie Liczba patroli bojowych Zatopione jednostki wroga Skreślenie ze stanu floty Przyczyna
U-56 26.11.1938 12 4 statki
(27 783 BRT)
28.04.1945 Zatopiony w Kilonii podczas brytyjskiego nalotu (6 ofiar)
U-57 29.12.1938 11 13 statków
(55 484 BRT)
03.05.1945 Samozatopienie w Kilonii
U-58 4.02.1939 12 7 statków
(26 549 BRT)
3.05.1945 Samozatopienie w Kilonii
U-59 4.04.1939 13 19 statków
(35 121 BRT)
5.04.1945 Wycofany z linii, 3.05.1945 samozatopienie w Kilonii
U-60 22.07.1939 9 3 statki
(7 561 BRT)
2.05.1945 Samozatopienie w Wilhemshaven
U-61 12.08.1939 10 5 statków
(19 668 BRT)
2.05.1945 Samozatopienie w Wilhemshaven
U-62 21.12.1939 5 2 statki
(5 931 BRT)
2.05.1945 Samozatopienie w Wilhemshaven
U-63 18.01.1940 1 1 statek
(3 840 BRT)
25.02.1940 Zatopiony na południe od Szetlandów przez brytyjskie niszczyciele HMS "Escort", HMS "Inglefield", HMS "Imogen" oraz brytyjski okręt podwodny HMS "Narwhal" (1 ofiara)


Typ IID[edytuj | edytuj kod]

Okręty podwodne typu IID
Opis typu
Kraj budowy Niemcy
Użytkownicy Niemcy (Kriegsmarine)
Stocznia Deutsche Werke AG (Kilonia)
Wejście do służby 1939
Zbudowane okręty 16
Okręty w służbie brak
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 314 ton, podwodna 364 tony, całkowita 460 ton
Długość 43,97 m (kadłuba mocnego 29,8 m)
Szerokość 4,92 m (kadłuba mocnego 4,00 m)
Zanurzenie 125 m, 175 m maks. (3,95 m na powierzchni)
Napęd 2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne, 410 KM (306 kW)
Prędkość 12,7 w. (24 km/h) na powierzchni
7,4 w. (14 km/h) w zanurzeniu
Zasięg 9000 km (5650 Mm) przy 15 km/h (8 w.) na powierzchni
90 km (56 Mm) przy 7 km/h (4 w.) w zanurzeniu
Załoga 4 oficerów + 22 podoficerów i marynarzy
Uzbrojenie 3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 (od lipca 1940 zdwojone) działko przeciwlotnicze 20 mm
Wyposażenie lotnicze brak

Wybudowane przez Deutsche Werke AG Kilonia w latach 1939 i 1940 (U-137 – U-152), razem 16 jednostek.

Jednostki[edytuj | edytuj kod]

  Okręt   W służbie Liczba patroli bojowych Zatopione jednostki wroga Skreślenie ze stanu floty Przyczyna
U-137 15.06.1940 4 6 statków
(24 136 BRT)
2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-138 27.06.1940 5 6 statków
(48 564 BRT)
18.06.1941 Zatopiony na zachód od Trafalgaru przez okręty brytyjskiej 6 Flotylli Niszczycieli, uszkodzony przez bomby głębinowe, zatopiony ogniem artylerii
U-139 24.07.1940 0 brak 2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-140 7.08.1940 3 4 statki
(12 616 BRT)
2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-141 21.08.1940 4 4 statki
(6 801 BRT)
2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-142 4.09.1940 3 brak 2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-143 18.09.1940 4 1 statek
(1 409 BRT)
30.06.1945 Przejęty przez Brytyjczyków w Wilhelmshaven, zatopiony w akcji niszczenia niemieckich U-Bootów (operacja Deadlight)
U-144 2.10.1940 3 1 statek
(206 ton)
9.08.1941 Zatopiony na Morzu Bałtyckim w okolicach wyspy Hiuma przez radziecki okręt podwodny Szcz-307 (28 ofiar)
U-145 16.10.1940 3 brak 30.06.1945 Przejęty przez Brytyjczyków w Wilhelmshaven, zatopiony w akcji niszczenia niemieckich U-bootów (operacja Deadlight)
U-146 30.10.1940 2 1 statek
(3 496 BRT)
2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-147 11.12.1940 3 3 statki
(8 636 BRT)
2.06.1941 Zatopiony na północny zachód od Irlandii przez brytyjskie niszczyciel HMS "Wanderer", korwetę HMS "Periwinkle" (26 ofiar)
U-148 28.12.1940 0 brak 2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-149 13.11.1940 1 1 statek
(206 ton)
30.06.1945 Przejęty przez Brytyjczyków w Wilhelmshaven, zatopiony w akcji niszczenia niemieckich U-Bootów (operacja Deadlight)
U-150 27.11.1940 0 brak 30.06.1945 Przejęty przez Brytyjczyków w Wilhelmshaven, zatopiony w akcji niszczenia niemieckich U-Bootów (operacja Deadlight)
U-151 15.01.1941 0 brak 2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven
U-152 29.01.1941 0 brak 2.05.1945 Samozatopienie w Wilhelmshaven