Uczenie nadzorowane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Uczenie nadzorowaneuczenie maszynowe, które zakłada obecność ludzkiego nadzoru nad tworzeniem funkcji odwzorowującej wejście systemu na jego wyjście.

Nadzór polega na stworzeniu zestawu danych uczących, czyli par:

  1. wejściowy obiekt uczący (np. wektor);
  2. pożądana przez nadzorcę (nauczyciela) odpowiedź (np. jakaś konkretna wartość liczbowa).

Zadaniem systemu jest nauczenie się przewidywania prawidłowej odpowiedzi na zadane pobudzenie oraz generalizacja przypadków wyuczonych na przypadki, z którymi system jeszcze się nie zetknął. Do modelowania procesów technicznych zwykle wykorzystuje się uczenie nadzorowane.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]