Wąsonosowate

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Wąsatki)
Skocz do: nawigacja, szukaj
 Ten artykuł dotyczy rodziny nietoperzy. Zobacz też: wąsatki – monotypowa rodzina ptaków.
Wąsonosowate
Mystacinidae[1]
Dobson, 1875[2]
wąsanos mniejszy
wąsanos mniejszy
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd mroczkokształtne
Rodzina wąsonosowate
Rodzaje
  • Mystacina
  • Icarops

Wąsonosowate[3], wąsatki, wąsalowate (Mystacinidae) – rodzina ssaków z rzędu nietoperzy (Chiroptera).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele Mystacinidae obecnie występują wyłącznie na Nowej Zelandii; w miocenie przedstawiciele rodziny występowali również na obszarze Australii[4].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Wąsonosowate są nietoperzami średniej wielkości. Posiadają długie uszy i długi, porośnięty krótkimi wąsami, pysk. Nogi są krótkie, ale silne, zaopatrzone w pazury. Sierść szaro-brązowa, lub czarno-brązowa.

Wąsonosowate są nietypowymi nietoperzami. Większość czasu spędzają na ziemi polując na bezkręgowce zagrzebane w glebie lub ściółce. Kiedy nie latają ich skrzydła są chowane w skórnych kieszeniach, dzięki czemu mogą się sprawnie poruszać na czterech kończynach.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Do rodziny należy jeden występujący współcześnie rodzaj[3][5]:

oraz jeden rodzaj wymarły obejmujący mioceńskie gatunki z Australii[4]:

Przypisy

  1. Mystacinidae, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. G. E. Dobson. Conspectus of the suborders, families, and genera of Chiroptera arranged according to their natural affinities. „The Annals and Magazine of Natural History”. Fourth Series. 16, s. 349, 1875 (ang.). 
  3. a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 101. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b Suzanne J. Hand, Michael Archer i Henk Godthelp. Australian Oligo-Miocene Mystacinids (Microchiroptera): upper dentition, new taxa and divergence of New Zealand species. „Geobios”. 38 (3), s. 339–352, 2005. DOI: 10.1016/j.geobios.2003.11.005 (ang.). 
  5. Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Mystacinidae. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2015-10-16]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Mystacinidae (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 25 marca 2010].