Władysław Sabowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Władysław Sabowski
Ilustracja
Władysław Sabowski w 1870 roku.
Data i miejsce urodzenia 29 marca 1837
Warszawa
Data i miejsce śmierci 19 marca 1888
Warszawa
Zawód Polski poeta, pisarz, dziennikarz i tłumacz.

Władysław Sabowski ps. Wołody Skiba, Bolesław Bolesny, Omikron (ur. 29 marca 1837 roku w Warszawie – zm. 19 marca 1888 roku tamże) – polski poeta, pisarz, dramatopisarz, dziennikarz i tłumacz.

Urodził się w rodzinie urzędników. Absolwent budownictwa Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie. Współpracował z konspiracyjnymi pismami powstańczymi, był publicystą "Strażnicy" i redaktorem "Prawdy". Referent prasowy Rządu Narodowego. Pod koniec powstania styczniowego wyemigrował. Redaktor "Ojczyzny", w Brukseli od października roku 1864 wydawał pismo "Wytrwałość". Mieszkał także we Francji. W 1869 powrócił do Polski i osiadł w Krakowie. Od roku 1873 pracował w redakcji "Kraju". Założył dziennik "Kurier Krakowski" i dalej współpracował z wieloma pismami. W 1883 zamieszkał z powrotem w Warszawie. W latach 1884-1887 redaktor naczelny "Kuriera Warszawskiego", następnie "Kuriera Codziennego".

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

  • 1859Wieczorek u kasjerowej
  • 1860Ziarna i plewy
  • 1867Samobójca
  • 1867 – Igła i pióro
  • 1868Na gorącym uczynku
  • 1871Kręte drogi
  • 1871 – Józef Hauke-Bosak (biografia)
  • 1873Niepodobni (drugie wydanie w 1886 nosiło tytuł Na paryskim bruku)
  • 1874Córka gajowego
  • 1884Siedmioletnie wojny
  • 1884 – Grześ.Historya małżeńska (pierwsze wydanie Warszawa 1910)
  • 1888Nad poziomy