Włodzimierz Kozłowski (1944–2017)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Włodzimierz Kazimierz Kozłowski
Ilustracja
Włodzimierz Kozłowski
Data i miejsce urodzenia 5 marca 1944
Łódź
Data i miejsce śmierci 24 stycznia 2017
Łódź
Miejsce spoczynku Cmentarz Zarzew w Łodzi
Zawód, zajęcie historyk

Włodzimierz Kozłowski (ur. 5 marca 1944[1] w Łodzi, zm. 24 stycznia 2017[2] w Łodzi) – polski historyk, profesor dr hab. nauk humanistycznych o specjalności historia wojskowości polskiej XX w., historia współczesna Polski.

W 1967 ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Łódzkim. Doktorat obronił w 1976, a habilitację w 1993. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 2010.

Specjalizował się w historii wojskowości polskiej XX wieku, biografistyce oraz historii współczesnej Polski. W latach 1999–2014 pełnił funkcję kierownika Katedry Historii Polski Współczesnej w Instytucie Historii Uniwersytetu Łódzkiego.

Żona – Urszula (zm. 2016), córka – Aleksandra (doktor historii, kustosz dyplomowany)

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Obrona środkowej Narwi i Biebrzy w 1939 roku, Acta Universitatis Lodziensis. Folia Historica 5, Łódź 1981, ISSN 0208-6050.
  • Wyzwolenie Ziemi Łódzkiej: styczeń 1945, Łódź 1980, ​ISBN 83-218-0063-7​, współautor Kazimierz Badziak.
  • Artyleria polskich formacji wojskowych podczas I wojny światowej [praca habilitacyjna], Łódź 1993, ​ISBN 83-7016-697-0​.
  • Generalski konterfekt: biografia zbiorowa dowódców częstochowskiej 7 Dywizji Piechoty 1921–1939, Łódź 2007, ​ISBN 83-88679-56-2​.
  • 10. Dywizja Piechoty w wojnie 1939 roku, Pruszków 2016, ​ISBN 978-83-62046-81-2​, współautor Witold Jarno.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]