Włodzimierz Sylwestrowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Włodzimierz Sylwestrowicz (ur. 3 marca 1904 w Tyflisie, zm. 1940) – polski działacz polityczny o orientacji narodowej, jeden z liderów Obozu Narodowo-Radykalnego ABC w dwudziestoleciu międzywojennym, a także lekarz[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Był synem Bolesława (zm. 1937) i Anastazji z domu Mauropulo (zm. 1949, z pochodzenia Greczynka). Jego brat, Witold był kapitanem WP[1]. W 1932 ukończył studia na Wydziale Medycznym Uniwersytetu Warszawskiego jako lekarz chirurg[2]. Był działaczem Związku Akademickiego Młodzież Wszechpolska i Obozu Wielkiej Polski, a także redaktorem naczelnym „Akademika Polskiego”. Należał również do Obozu Narodowo-Radykalnego ABC, był członkiem tzw. Organizacji Polskiej. Od 1939 był radnym m.st. Warszawy. Po wybuchu II wojny światowej działał w Organizacji Wojskowej Związek Jaszczurczy[1]. Został aresztowany w 1940, deportowany do niemieckiego obozu koncentracyjnego i tam zamordowany[2][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Biogramy narodowców - część I (pol.). egitymizm.org. [dostęp 2017-08-13].
  2. a b Krzysztof Kaczmarski – Studia i szkice z dziejów obozu narodowego (Instytut Pamięci Narodowej, Rzeszów, 2010; ISBN:9788376292311, str 77)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • D. Pater, Włodzimierz Sylwestrowicz, [w:] [w:] Lista strat działaczy obozu narodowego w latach 1939-1955, red. W.J. Muszyński, J. Mysiakowska-Muszyńska, t. 1, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2010, s. 285-286. ​ISBN 978-83-7629-207-6